Poni\u017cej przedruk artyku\u0142u z Miesi\u0119cznika M\u0142odzie\u017cy Liceum Krzemienickiego nr 56 stycze\u0144-luty 1929 R.IV. Artyku\u0142 niezwykle interesuj\u0105cy ukazuj\u0105cy autentyczne wra\u017cenia m\u0142odzie\u017cy po obejrzeniu przedstawienia \u201eWesele na Kurpiach\u201d wystawionego przez Teatr P\u0142ocki.<\/p>\n
„Wesele na Kurpiach<\/strong><\/span><\/p>\n (Wra\u017cenia i uwag; widza).<\/strong><\/span><\/p>\n Donios\u0142em wydarzeniem w naszym \u017cyciu licealnym by\u0142o odtworzenie przez p\u0142ocki teatr regionalny wesela kurpiowskiego.<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n W naszym kresowym zak\u0105tku, z rzadka tylko mamy sposobno\u015b\u0107 zobaczy\u0107 co\u015b r\u00f3wnie doskona\u0142ego na naszej skromnej scenie. Najlepszym wyrazem rado\u015bci, jak\u0105 prze\u017cyli\u015bmy przez te kilka chwil by\u0142 odruch ze strony m\u0142odzie\u017cy: samorzutne podzi\u0119kowanie w\u0142adzom licealnym za sprawion\u0105 przyjemno\u015b\u0107 (czego si\u0119 u nas stale nie praktykuje). Miesi\u0105c ju\u017c up\u0142yn\u0105\u0142 przesz\u0142o od przedstawienia, a piosenki kurpiowskie stale rozbrzmiewaj\u0105 na korytarzach szk\u00f3\u0142 i internat\u00f3w.<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n Dziwne to by\u0142o widowisko. Nie zaleca\u0142o si\u0119 ono ciekaw\u0105 akcj\u0105, zawik\u0142an\u0105 intryg\u0105, akcji prawie nie by\u0142o, bo trudno ni\u0105 nazwa\u0107 kr\u00f3tkie konkury \u201eJonecka\u201c o r\u0119k\u0119 m\u0142odego \u201edziwcoka”.<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n Za to przedstawiony zosta\u0142 z drobiazgow\u0105 wierno\u015bci\u0105 sam obrz\u0119d wesela, poprzedzony zm\u00f3winami. Rzecz sama w sobie interesuj\u0105ca nasuwa\u0142a niebezpiecze\u0144stwo znu\u017cenia Widza monotonno\u015bci\u0105 przeci\u0105gaj\u0105cych si\u0119 i powtarzaj\u0105cych fragment\u00f3w obrz\u0119dowych \u015bpiew\u00f3w. I tutaj jest pierwsza zaleta, widowiska scenariusz by\u0142 opracowany tak zr\u0119cznie, i\u017c przedstawiaj\u0105c wiernie i realistycznie wa\u017cne wydarzenie z \u017cycia ludu, r\u00f3wnocze\u015bnie umkn\u0105\u0142 monotonno\u015bci.<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n Drug\u0105 ogromn\u0105 zalet\u0105 widowiska by\u0142o to w\u0142a\u015bnie wierne przedstawienie obrz\u0119du ludowego. My, kresowiacy, mieli\u015bmy mo\u017cno\u015b\u0107 pozna\u0107 i sam tak bardzo charakterystyczny obrz\u0119d weselami zarazem owych braci naszych Kurpi\u00f3w, kt\u00f3rzy wesp\u00f3\u0142\u00a0 z nami zamieszkuj nasz\u0105 ojczyst\u0105 ziemi\u0119, a kt\u00f3rych dot\u0105d znali\u015bmy chyba tylko z ksi\u0105\u017cek. Poznali\u015bmy ten lud jakby prawdziwy, w\u0142a\u015bnie dzi\u0119ki temu wiernemu odtworzeniu go przez artyst\u00f3w (czy amator\u00f3w,, kt\u00f3rzy stali si\u0119 artystami). Opracowali oni wzi\u0119ty temat z nadzwyczajn\u0105 sumienno\u015bci\u0105: stroje, pie\u015bni, mowa (prawdziwa, nie konwencjonalna gwara kurpiowska),\u2014wszystko to by\u0142o wystudiowane i oddane najwierniej. A typy? Panna m\u0142oda \u201edziewcz\u0119 z buzi\u0105 jak malina”, krzykliwe a mimo to pe\u0142ne uroku niewinno\u015bci i naiwno\u015bci; dziarski pan m\u0142ody, (z lekka czu\u0107 by\u0142o w mm aktora); jowialny a dostojny swat, kt\u00f3remu mo\u017ce pasowa\u0142aby i delja magnata, a kt\u00f3ry z gestem wielkopa\u0144skiej pychy rzuca najwi\u0119ksz\u0105 kwot\u0119 na czepek pannie m\u0142odej.<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n A mo\u017ce matki: jedna powa\u017cna, pow\u015bci\u0105gliwa, szanuj\u0105ca si\u0119, druga z trudem panuj\u0105ca nad swoim temperamentem (ku wiecznemu utrapieniu ma\u0142\u017conka), obie dorodne i \u201eminiaste”.<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n Z innych m\u0119\u017cczyzn poza swatem doskona\u0142y by\u0142 jowialny dziadek, dobry zupe\u0142nie ojciec m\u0142odego, wreszcie \u00f3w Teo\u015b, solista wiejski ze swoim specyficznym tenorkiem. Ale co tu wylicza\u0107, trzeba by wszystkich wyliczy\u0107, bo wszyscy razem stanowili doskonale zgrany zesp\u00f3l. Obj\u0119ci ramami sceny, tworzyli barwne obrazy (cho\u0107 niema w kurpiach bajecznej kolorowo\u015bci \u0142owiczan).<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n Muzyka przy ca\u0142ej prymitywno\u015bci i naiwno\u015bci, szlachetna by\u0142a i wdzi\u0119czna, a pie\u015bni to powa\u017cne, to skoczne i weso\u0142e\u2014 proste a pe\u0142ne harmonii.<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n Ca\u0142o\u015b\u0107 na wskro\u015b realistycznie potraktowana (jak zreszt\u0105 przysta\u0142o na taki temat) nie m:a\u0142a jednak moment\u00f3w dosadnych i ordynarnych,\u2014i tu wida\u0107 fakt zar\u00f3wno autora scenariusza, jak i re\u017cysera.<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n W ko\u0144cu podkre\u015bli\u0107 nale\u017cy gr\u0119, kt\u00f3ra wykaza\u0142a doskona\u0142e opanowanie r\u00f3l przez artyst\u00f3w (grali naturalnie bez suflera), wreszcie spr\u0119\u017cysto\u015b\u0107 organizacji1 w p\u00f3\u0142 godziny po przyje\u017adzie zespo\u0142u rozpocz\u0119to przedstawienie. Oczywi\u015bcie ta doskona\u0142o\u015b\u0107 technik t\u0142umaczy si\u0119 g\u0142\u00f3wnie ogromn\u0105 ilo\u015bci\u0105 wyst\u0119p\u00f3w, kt\u00f3re wy\u0107wiczy\u0142y tak grono. Cz\u0142onkowie k\u00f3\u0142ka \u017cywego s\u0142owa mieli w tern widowisku pierwszorz\u0119dny obiekt do analizy i wz\u00f3r do na\u015bladowania, a nadto nauk\u0119, \u017ce warto si\u0119ga\u0107 do rodzimej, ludowej tw\u00f3rczo\u015bci”<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n Poni\u017cej przedruk artyku\u0142u z Miesi\u0119cznika M\u0142odzie\u017cy Liceum Krzemienickiego nr 56 stycze\u0144-luty 1929 R.IV. Artyku\u0142 niezwykle interesuj\u0105cy ukazuj\u0105cy autentyczne wra\u017cenia m\u0142odzie\u017cy po obejrzeniu przedstawienia \u201eWesele na Kurpiach\u201d wystawionego przez Teatr P\u0142ocki. „Wesele na Kurpiach (Wra\u017cenia i uwag; widza). Donios\u0142em wydarzeniem w naszym \u017cyciu licealnym by\u0142o odtworzenie przez p\u0142ocki teatr regionalny wesela kurpiowskiego. W naszym kresowym zak\u0105tku, z rzadka tylko mamy sposobno\u015b\u0107… Read more »<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":14476,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-14473","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-ciekawostki"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14473","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=14473"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14473\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14477,"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14473\/revisions\/14477"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/14476"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=14473"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=14473"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=14473"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}