W dodatku do Nowin Raciborskich nr 21 z 1911 roku czytamy:<\/p>\n
„W obronie sztandaru. By\u0142o to pod Ostro\u0142\u0119k\u0105 dnia 26 maja 1831 r. W\u00f3dz polski Skrzynecki os\u0142abi\u0142 si\u0142y nasze, wysy\u0142aj\u0105c cz\u0119\u015b\u0107 wojska do \u0141om\u017cy, a co gorsza .nieprzyjaciel zaj\u0105\u0142 wyborn\u0105 pozycj\u0119. W miejscu, gdzie Omulew wpada do Narwi, by\u0142 wysoki nasyp, usypany dla podtrzymywania wody W’ czasie wiosennych wylew\u00f3w. Na lewo za\u015b od miasta Ostro\u0142\u0119ki, gdzie Narew zatacza p\u00f3\u0142kole, s\u0105 bagna i tak zwane \u0142ugi. Nieprzyjaciel zaj\u0105\u0142 nasypy i obstawi\u0142 wzg\u00f3rza ci\u0119\u017ckimi dzia\u0142ami. Polskie wojsko stan\u0119\u0142o w dole, a lewe skrzyd\u0142o zaj\u0119\u0142o owe mokre \u0142ugi. W tern nad wszelki wyraz niekorzystnym dla naszych wojsk po\u0142o\u017ceniu, rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 g\u0142\u00f3wny b\u00f3j pod Ostro\u0142\u0119k\u0105. W przeddzie\u0144 bitwy wojska polskie przechodzi\u0142y Narew przez ca\u0142\u0105 prawie noc i stawa\u0142y nad Omulewem. . Zaraz z rana us\u0142yszano strza\u0142y karabinowe i huk dzia\u0142. Nieprzyjaciel o wielkiej sile i z wielk\u0105 natarczywo\u015bci\u0105 uderzy\u0142 na miasto i zdoby\u0142 je. Polacy pod tym naciskiem ust\u0119powali zwolna z miasta na mosty, powstrzymuj\u0105c nieprzyjaciela bagnetami. W\u015br\u00f3d tej walki jeden most si\u0119 za\u0142ama\u0142, a nurty, Narwi poch\u0142on\u0119\u0142y walcz\u0105cych na nim Polak\u00f3w i Moskali. Drugi most, mimo rozpaczliwej obrony, zdobyli Moskale; ale wojska nasze broni\u0142y przej\u015bcia na drug\u0105 stron\u0119 z nadzwyczajnym m\u0119stwem. Z g\u00f3ry pada\u0142y strza\u0142y armatnie i karabinowe. S\u0142o\u0144ce ju\u017c przesz\u0142o po\u0142udnie, a b\u00f3j wrza\u0142 ci\u0105gle. Wtedy to polegli wodzowie Kicki i Kami\u0144ski; pad\u0142 te\u017c ko\u0144 pod majorem \u017b\u00f3\u0142kiewiczem, kt\u00f3rego wydobyto z pod konia i ledwie \u017cywego wyniesiono z placu bitwy. Co chwila nowa strata. Narew oddziela\u0142a wojska, kt\u00f3re zetkn\u0105\u0107 si\u0119 nie mog\u0142y, a kule raz wraz kalecz\u0105 i zabijaj\u0105. Nikt ju\u017c z naszych nie m\u00f3g\u0142 marzy\u0107 o zwyci\u0119stwie, nikt nie my\u015bla\u0142, czy z tej krwawej bitwy wyniesie \u017cycie \u2014 chodzi\u0142o tylko o ocalenie honoru wojskowego, piechota broni\u0142a przeprawy. Nieprzyjaciel wprowadza\u0142 w b\u00f3j coraz to \u015bwie\u017csze pu\u0142ki, a nasi stali ci\u0105gle niewzruszeni; pot zmieszany z sadz\u0105 od ci\u0105g\u0142ych strza\u0142\u00f3w sp\u0142ywa\u0142 czarnym strumieniem po zm\u0119czonych twarzach. A w\u015br\u00f3d tej rozpaczliwej walki spe\u0142nia\u0142o si\u0119 mn\u00f3stwo czyn\u00f3w bohaterskich, z kt\u00f3rych ka\u017cdy wart czci i pami\u0119ci potomnych. W\u015br\u00f3d piechoty, broni\u0105cej przeprawy przez rzek\u0119, sta\u0142 twardo oddzia\u0142 kosynier\u00f3w. Chor\u0105\u017cy tego pu\u0142ku dzier\u017cy\u0142 mocno i wysoko sztandar. R\u0119ce to mdla\u0142y, ale on sta\u0142 niewzruszenie. Wtem uczu\u0142 jakby dotkni\u0119cie rozpalonego \u017celaza w lewym boku. To kula go ugodzi\u0142a. Krew sp\u0142ywa\u0142a z rany, ale chor\u0105\u017cy sta\u0142 niewzruszony. Drugi strza\u0142 ugodzi\u0142 go w prawe biodro, \u201eSzcz\u0119\u015bcie, \u017ce nie r\u0119ka” ,\u2014 szepn\u0105\u0142, zacisn\u0105\u0142 z\u0119by, sta\u0142 dalej prosto, jakby st\u0119\u017ca\u0142 w wysi\u0119ku. Ale krew up\u0142ywa\u0142a, czarne p\u0142aty zacz\u0119\u0142y mu lata\u0107 przed oczyma, „czu\u0142, \u017ce si\u0119 chwieje. Zacisn\u0105\u0142 tern silniej palce wok\u00f3\u0142 drzewca sztandaru, zachwia\u0142 si\u0119 i run\u0105\u0142.<\/span><\/strong><\/p>\n Widz\u0105c to kosynier J\u00f3zef Grubi\u0144ski, poskoczy\u0142 ku niemu, a chc\u0105c niedopu\u015bci\u0107 upadku sztandaru, porwa\u0142 za drzewiec, aby je wydrze\u0107 konaj\u0105cemu, ale nadaremnie \u2014 gin\u0105cy chor\u0105\u017cy trzyma\u0142 tak silnie kostniej\u0105c\u0105 r\u0119k\u0105 drzewce sztandaru, \u017ce wyrwa\u0107 mu go nie by\u0142o podobie\u0144stwem. Wtedy. Grubi\u0144ski porwa\u0142 konaj\u0105cego, przerzuci\u0142 go przez rami\u0119 i wraz z sztandarem podni\u00f3s\u0142 w g\u00f3r\u0119 i uszed\u0142 tak pod gradem kul ku swoim. Czyn ten wzbudzi\u0142 taki podziw w\u015br\u00f3d szereg\u00f3w nieprzyjacielskich, \u017ce patrzyli na Grabi\u0144skiego z zapartym oddechem. Na jedn\u0105 chwil\u0119 wstrzyma\u0142y si\u0119 wszystkie r\u0119ce, usta\u0142y strza\u0142y, a z ust nieprzyjacielskiej armii wypad\u0142 g\u0142o\u015bny okrzyk: \u201eHurra! hurra! kosynier!\u201c Zdarzenie to zapisane jest w raporcie naczelnego wodza w\u015br\u00f3d innych czyn\u00f3w godnych podziwu. Smutna bitwa pod Ostro\u0142\u0119k\u0105 by\u0142a jedn\u0105 z ostatnich w powstaniu z roku 1830. Pad\u0142o tam 8000 najwaleczniejszych polskich \u017co\u0142nierzy i oko\u0142o 300 oficer\u00f3w, pomi\u0119dzy nimi genera\u0142owie Kicki i Kami\u0144ski; genera\u0142 Krasicki zosta\u0142 wzi\u0119ty do niewoli. Moskale stracili w bitwie 9000 ludzi. Od krwi przelanej rzeka Narew zabarwi\u0142a si\u0119 na czerwono.”<\/span><\/strong><\/p>\n W dodatku do Nowin Raciborskich nr 21 z 1911 roku czytamy: „W obronie sztandaru. By\u0142o to pod Ostro\u0142\u0119k\u0105 dnia 26 maja 1831 r. W\u00f3dz polski Skrzynecki os\u0142abi\u0142 si\u0142y nasze, wysy\u0142aj\u0105c cz\u0119\u015b\u0107 wojska do \u0141om\u017cy, a co gorsza .nieprzyjaciel zaj\u0105\u0142 wyborn\u0105 pozycj\u0119. W miejscu, gdzie Omulew wpada do Narwi, by\u0142 wysoki nasyp, usypany dla podtrzymywania wody W’ czasie wiosennych wylew\u00f3w. Na… Read more »<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":8520,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-16627","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-ciekawostki"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/16627","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=16627"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/16627\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":16628,"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/16627\/revisions\/16628"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/8520"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=16627"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=16627"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=16627"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}