{"id":3237,"date":"2017-08-27T10:44:17","date_gmt":"2017-08-27T09:44:17","guid":{"rendered":"http:\/\/barc-dabrowka.pl\/?p=3237"},"modified":"2017-08-29T09:22:25","modified_gmt":"2017-08-29T08:22:25","slug":"3237","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/edabrowka.net\/?p=3237","title":{"rendered":"Otwarto\u015b\u0107"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\">Co my\u015ble\u0107 o zamkni\u0119tych ko\u015bcio\u0142ach? Co czyni\u0107, aby zosta\u0142y one na nowo otwarte? Oto refleksja\u00a0autorstwa ks. kardyna\u0142a J\u00f3zefa Ratzingera &#8211; Papie\u017ca Seniora \/Emeryta\/.\u00a0Ukazuje, ona \u017ce otwarte lub zamkni\u0119te drzwi naszych ko\u015bcio\u0142\u00f3w to tak\u017ce znak, m\u00f3wi\u0105cy wiele o nas samych, o naszej wierze i o czasach, w kt\u00f3rych \u017cyjemy. Poni\u017cszy tekst, to tak\u017ce\u00a0\u015bwiadectwa wiary i modlitwy autora.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><strong><em>&#8222;Przed kilkoma laty w wielu ko\u015bcio\u0142ach regionu przedalpejskiego mo\u017cna by\u0142o znale\u017a\u0107 plakat, kt\u00f3rego wymowa tak\u017ce dzi\u015b zas\u0142uguje na rozwa\u017cenie. Widnia\u0142 tam pot\u0119\u017cny portal ko\u015bcio\u0142a klasztornego Benedyktynek na wyspie, na jeziorze Chiemsee, z dwoma g\u0142owami lw\u00f3w na ga\u0142ce u drzwi, kt\u00f3re jakby sta\u0142y na stra\u017cy \u015bwi\u0119to\u015bci. Drzwi na plakacie s\u0105 na wp\u00f3\u0142 otwarte: lwy czuwaj\u0105 i wpuszczaj\u0105 tylko tego, kt\u00f3ry jest w zgodzie z duchem \u015bwi\u0105tyni. W ten spos\u00f3b ko\u015bci\u00f3\u0142 jest przedstawiony jako otwarty, ale r\u00f3wnocze\u015bnie chroniony. Lew, kt\u00f3ry go strze\u017ce i zarazem do\u0144 wpuszcza, uosabia wsp\u00f3ln\u0105 cze\u015b\u0107 dla \u015awi\u0119to\u015bci, kt\u00f3ra jest wi\u0119cej warta ni\u017c rygle, poniewa\u017c chroni od \u015brodka.<\/em><\/strong><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><strong><em>Pod tak\u0105 ochron\u0105 przez stulecia nasze ko\u015bcio\u0142y mog\u0142y sta\u0107 otwarte i nikt nie musia\u0142 troszczy\u0107 si\u0119 o kosztowno\u015bci, kt\u00f3re rzuca\u0142y si\u0119 w oczy. Pr\u00f3buje si\u0119 dzi\u015b podczas \u015bwi\u0105t ulicznych upowszechni\u0107 kultur\u0119 i sprawi\u0107, by by\u0142a znowu dost\u0119pna tak\u017ce dla tego, kt\u00f3ry nie mo\u017ce lub nie chce kupowa\u0107 bilet\u00f3w do teatru czy na koncert. Najpi\u0119kniejsz\u0105 form\u0105 publicznej i otwartej dla wszystkich kultury by\u0142y nasze ko\u015bcio\u0142y otwarte a\u017c do dzi\u015b. Kiedy jeden z pionier\u00f3w sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej w ko\u0144cu XIX wieku chcia\u0142 wystawi\u0107 swoje obrazy nie w muzeum, lecz na dworcu, zapomnia\u0142, \u017ce Zach\u00f3d nie potrzebowa\u0142 tego rodzaju rewolucji proletariackiej, poniewa\u017c ju\u017c od dawna posiada\u0142 w ko\u015bciele wsp\u00f3lny dom pi\u0119kna o wiele wy\u017cszego rodzaju, w kt\u00f3rym sztuka nie jest przywilejem nielicznych ani wyrazem przesz\u0142o\u015bci, lecz \u017cyw\u0105 tera\u017aniejszo\u015bci\u0105, wsp\u00f3lnym Centrum \u017cycia, kt\u00f3re wszystko przenika i promieniuje do codzienno\u015bci. Dzisiaj, oczywi\u015bcie, zagra\u017ca nam niebezpiecze\u0144stwo, \u017ce mo\u017ce co\u015b zgin\u0105\u0107, a strata ta b\u0119dzie znakiem duchowej przepa\u015bci, kt\u00f3ra ostatecznie oznacza upadek kultury w barbarzy\u0144stwo. Coraz cz\u0119\u015bciej w\u0119drowiec stoi dzisiaj przed zamkni\u0119tymi drzwiami ko\u015bcio\u0142a: metaforyczny lew ju\u017c nie wystarcza, a w jego miejsce wesz\u0142y zamki. Kradzie\u017c sztuki w ostatnich latach nabra\u0142a charakteru systemowego; nierzadko proceder odbywa si\u0119 na podstawie katalog\u00f3w w antykwariatach i poprzez znawc\u00f3w, kt\u00f3rzy sprowadzaj\u0105 poszukiwane dzie\u0142a. To, co kiedy\u015b by\u0142o wsp\u00f3lne, staje si\u0119 w\u0142asno\u015bci\u0105 prywatn\u0105. To, co by\u0142o \u015bwi\u0119te, staje si\u0119 blichtrem samouwielbienia. To, co by\u0142o wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci\u0105, staje si\u0119 rozgrywk\u0105 z przesz\u0142o\u015bci\u0105.<\/em><\/strong><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><strong><em>Zamkni\u0119ty ko\u015bci\u00f3\u0142, w kt\u00f3rym chronione ma by\u0107 to, co wsp\u00f3lne, nie jest odpowiedzi\u0105, kt\u00f3ra mog\u0142aby nas uspokoi\u0107. Oznacza ona bowiem, \u017ce ko\u015bci\u00f3\u0142 przestaje by\u0107 tym, czym by\u0142 wcze\u015bniej i \u017ce wsp\u00f3lne \u015bwi\u0119te centrum \u017cycia, w kt\u00f3rym wszyscy jeste\u015bmy na siebie otwarci, w kt\u00f3rym B\u00f3g i \u015bwiat \u015bwi\u0119tych stoj\u0105 przed nami otwarci, zanika. Oznacza to, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 skapitulowa\u0142 przed prawami naszych czas\u00f3w, w kt\u00f3rych wszystko jest ju\u017c tylko rynkiem, a my sami w ko\u0144cu te\u017c jeste\u015bmy urynkowieni. Dlatego na wspomnianym plakacie mamy obraz, kt\u00f3ry prze\u0142o\u017cony na s\u0142owo, jest wezwaniem: pom\u00f3\u017ccie nam utrzyma\u0107 nasze ko\u015bcio\u0142y otwarte jako miejsca cichej modlitwy.<\/em><\/strong><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><strong><em>Reinhold Schneider w trudnych czasach II wojny \u015bwiatowej napisa\u0142 s\u0142owa: \u201eTylko modl\u0105cym si\u0119 mo\u017ce si\u0119 jeszcze uda\u0107 powstrzyma\u0107 miecz nad naszymi g\u0142owami\u201d. Te s\u0142owa s\u0105 tutaj ca\u0142kiem na miejscu: tylko obecno\u015b\u0107 modl\u0105cych si\u0119 mo\u017ce chroni\u0107 ko\u015bci\u00f3\u0142 od wewn\u0105trz. Tylko oni mog\u0105 utrzyma\u0107 otwarty ko\u015bci\u00f3\u0142, poniewa\u017c losy budynk\u00f3w ko\u015bcio\u0142a s\u0105 tutaj losem \u017cywego Ko\u015bcio\u0142a. Zamkni\u0119ty budynek ko\u015bcio\u0142a oznacza Ko\u015bci\u00f3\u0142, kt\u00f3ry ju\u017c nie mo\u017ce by\u0107 otwarty od wewn\u0105trz, poniewa\u017c rozmija si\u0119 z zepsutym duchem czas\u00f3w. W tej perspektywie nie chodzi w \u017cadnym wypadku o szczeg\u00f3lne \u017cyczenia chrze\u015bcijan, lecz o mo\u017cliwo\u015b\u0107 autentycznego, ludzkiego bycia razem dla nas wszystkich. S\u0142owa kardyna\u0142a Faulhabera, \u017ce kultura duszy jest dusz\u0105 kultury, s\u0105 tu namacalnie prawdziwe. Zamkni\u0119te i spl\u0105drowane ko\u015bcio\u0142y powinny sta\u0107 si\u0119 dla nas znakami<\/em> <em>ostrzegawczymi, kt\u00f3re zaprowadz\u0105 nas z powrotem do kultury duszy, zanim b\u0119dzie za p\u00f3\u017ano.&#8221;<\/em><\/strong><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Obecny Piotr naszych czas\u00f3w kontynuuje wezwanie swego poprzednika.<\/p>\n<p>\u0179r\u00f3d\u0142o: J\u00f3zef Ratzinger, <em>Szukajcie tego, co w g\u00f3rze, <\/em>Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego 2007 s. 119-121.<\/p>\n<div style=text-align:left;><\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Co my\u015ble\u0107 o zamkni\u0119tych ko\u015bcio\u0142ach? Co czyni\u0107, aby zosta\u0142y one na nowo otwarte? Oto refleksja\u00a0autorstwa ks. kardyna\u0142a J\u00f3zefa Ratzingera &#8211; Papie\u017ca Seniora \/Emeryta\/.\u00a0Ukazuje, ona \u017ce otwarte lub zamkni\u0119te drzwi naszych ko\u015bcio\u0142\u00f3w to tak\u017ce znak, m\u00f3wi\u0105cy wiele o nas samych, o naszej wierze i o czasach, w kt\u00f3rych \u017cyjemy. Poni\u017cszy tekst, to tak\u017ce\u00a0\u015bwiadectwa wiary i modlitwy autora. &#8222;Przed kilkoma laty w&#8230; <a href=\"http:\/\/edabrowka.net\/?p=3237\">Read more &raquo;<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":3236,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-3237","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-aktualnosci"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3237","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3237"}],"version-history":[{"count":0,"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3237\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/3236"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3237"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3237"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3237"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}