Po kurpiowskich mariawitach\u00a0zosta\u0142a legenda, kt\u00f3ra do\u015b\u0107 swobodnie przedstawia ich histori\u0119, ale te\u017c\u00a0wyrazem odczu\u0107, jakie \u017cywili mieszka\u0144cy Puszczy\u00a0w stosunku do Mariwit\u00f3w – ciekawo\u015b\u0107, niepok\u00f3j, niezrozumienie, ale tak\u017ce wrogo\u015b\u0107. Oto ona:<\/p>\n
\u201eDawno temu, cho\u0107 nie tak dawno, by nie mogli tego pami\u0119ta\u0107 najstarsi mieszka\u0144cy; daleko, ale jeden dzie\u0144 drogi wystarczy, aby tam dotrze\u0107, na skraju puszczy le\u017cy wie\u015b zwana D\u0142ugim K\u0105tem. Pi\u0119kna to kiedy\u015b by\u0142a okolica, zwierz\u0105t tam w\u00f3wczas mieszka\u0142o wi\u0119cej ni\u017c ludzi, a by\u0142y one rozmaite. Spotka\u0107 mo\u017cna by\u0142o male\u0144k\u0105 jaszczurk\u0119, zwinn\u0105 sarenk\u0119, chytrego lisa i wielkiego nied\u017awiedzia. A ile\u017c rozmaitych r\u00f3\u017cnorodnych ro\u015blin, ile grzyb\u00f3w i jag\u00f3d!<\/em><\/strong><\/p>\n W tym, wspania\u0142ym, cho\u0107 troch\u0119 dzikim miejscu, ludzie, borykaj\u0105c si\u0119 z codzienn\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105, mieli tylko jedno marzenie \u2013 mie\u0107 sw\u00f3j ko\u015bci\u00f3\u0142 ze swoim ksi\u0119dzem. Pragn\u0119li, aby w \u015brodku ich wioski stan\u0119\u0142a chocia\u017c ma\u0142a kaplica.<\/em><\/strong><\/p>\n Gdy nadesz\u0142a zima, prac w gospodarstwie niewiele, zacz\u0119li schodzi\u0107 si\u0119 w jednym z dom\u00f3w, by porozmawia\u0107, po\u017cartowa\u0107, po\u015bpiewa\u0107, pota\u0144czy\u0107 i po\u015bmia\u0107 si\u0119. Podczas jednego z takich wieczor\u00f3w postanowili, \u017ce sami zbuduj\u0105 ko\u015bci\u00f3\u0142ek, przecie\u017c drzew wok\u00f3\u0142 w puszczy jest tak du\u017co. Wraz z wiosn\u0105 zabrali si\u0119 do pracy: wykarczowali spory kawa\u0142 lasu, obrabiali drzewo, przygotowywali miejsce pod budow\u0119. Udzia\u0142 w pracach bra\u0142a ca\u0142a wie\u015b, robi\u0142 ka\u017cdy to, co m\u00f3g\u0142 i umai\u0142, nawet dzieci. Na jesieni ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142 gotowy. Pi\u0119kny, bo budowany z wielk\u0105 pasj\u0105, dopracowany w ka\u017cdym szczeg\u00f3le. Kobiety wyczy\u015bci\u0142y ka\u017cdy k\u0105t, przynios\u0142y z dom\u00f3w \u015bwi\u0119te obrazki, do ka\u017cdego o\u0142tarzyka uplot\u0142y nowe kwiaty.<\/strong> Raz na tydzie\u0144 przyje\u017cd\u017ca\u0142 ksi\u0105dz z Kadzid\u0142a, a wtedy kaplica wype\u0142nia\u0142a si\u0119 po brzegi.<\/strong><\/em><\/p>\n Szcz\u0119\u015bliwy by\u0142 to czas dla Piskorzy, bo tak zwani byli mieszka\u0144cy tej osady, ze wzgl\u0119du na wielk\u0105 ilo\u015b\u0107 ryb w pobliskiej Rozodze. Ludzie byli w\u00f3wczas dla siebie dobrzy i mili. Nawzajem sobie pomagali \u2013 stanowili jedn\u0105, wielk\u0105 rodzin\u0119. Jednak przysz\u0142a wojna, ksi\u0105dz przesta\u0142 przyje\u017cd\u017ca\u0107, a mieszka\u0144cy wiosek sw\u00f3j ko\u015bci\u00f3\u0142ek mogli odwiedza\u0107 tylko po kryjomu \u2013 modlili si\u0119 i dbali o czysto\u015b\u0107.<\/em><\/strong><\/p>\n W tym czasie do opuszczonego przez katolickiego ksi\u0119dza ko\u015bcio\u0142a przybyli jacy\u015b dziwni ludzie. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 stanowi\u0142y kobiety ubrane w czarne, d\u0142ugie suknie. Rozgo\u015bcili si\u0119 w ma\u0142ej drewnianej szopce obok kaplicy. W ci\u0105gu dnia wida\u0107 by\u0142o, jak pr\u00f3bowali si\u0119 urz\u0105dza\u0107, a wieczorem, przechodz\u0105c obok tej wiejskiej \u015bwi\u0105tyni, mo\u017cna by\u0142o zobaczy\u0107 jakie\u015b przedziwne obrz\u0119dy, us\u0142ysze\u0107 niezrozumia\u0142e dla prostych ludzi mod\u0142y.\u00a0<\/em><\/strong><\/p>\n Gdy kt\u00f3rego\u015b dnia Piskorzanki podpatrzy\u0142y przez okno to, co dzia\u0142o si\u0119 w ko\u015bci\u00f3\u0142ku, wielce si\u0119 zdumia\u0142y. Za sto\u0142em ofiarnym sta\u0142y kobiety, do \u201edziwnej mszy\u201d s\u0142u\u017cy\u0142y r\u00f3wnie\u017c kobiety! Na o\u0142tarzu wisia\u0142 obraz, niczym Matki Boskiej, ale jaki\u015b inny\u2026 Przera\u017cone uciek\u0142y, nawet si\u0119 nie ogl\u0105daj\u0105c. Ludzie zacz\u0119li si\u0119 buntowa\u0107, jak to mo\u017cliwe, aby w ich wiosce dzia\u0142y si\u0119 takie herezje. D\u0142ugo si\u0119 zbierali na odwag\u0119, by co\u015b zrobi\u0107 z nieproszonymi go\u015b\u0107mi \u2013 par\u0119 lat czekali i znosili \u201edziwne rz\u0105dy\u201d. Mariawici, gdy\u017c tak si\u0119 nazywali przybysze, prowadzili wzgl\u0119dnie normalne \u017cycie w swoim gronie, w swoich rodzinach, gdy\u017c jak si\u0119 p\u00f3\u017aniej dowiedziano, zakon ten nie przestrzega\u0142 celibatu. Chowali nawet swoich zmar\u0142ych w lesie przy drodze na Tatary.\u00a0<\/em><\/strong><\/p>\n Pewnego dnia zebrali w sobie tyle odwagi, by p\u00f3j\u015b\u0107 do swojej kaplicy. Naj\u015bmielsza z Piskorzanek o\u015bwiadczy\u0142a dziwnym kap\u0142ankom, \u017ce mieszka\u0144cy wsi nie zgadzaj\u0105 si\u0119 na ich obecno\u015b\u0107, na odprawiane przez nich nabo\u017ce\u0144stwa, i\u017c si\u0119 boj\u0105, by na wie\u015b nie spad\u0142o jakie\u015b nieszcz\u0119\u015bcie. Kap\u0142anki z tajemniczego zgromadzenia spokojnym g\u0142osem odpar\u0142y, \u017ce ich zakon, kt\u00f3ry za\u0142o\u017cy\u0142a na prze\u0142omie wiek\u00f3w Franciszka Koz\u0142owska, pozwala na to, by msze sprawowa\u0142y kobiety, a ten tajemniczy obraz na o\u0142tarzu to Matka Boska Koz\u0142owska, s\u0142yn\u0105ca \u0142askami na Zachodzie, czcz\u0105 j\u0105 r\u00f3wnie\u017c na Pomorzu, i \u017ce one s\u0105 jej czcicielkami. Stwierdzi\u0142y, \u017ce nic nie chc\u0105 od mieszka\u0144c\u00f3w, gdy\u017c s\u0105 Siostrami Ubogimi \u015aw. Klary, na\u015bladuj\u0105 \u017cycie Maryi \u2013 st\u0105d nazwa ich zgromadzenia. Poza tym zaproponowa\u0142y, aby mieszka\u0144cy wsi r\u00f3wnie\u017c zacz\u0119li j\u0105 wielbi\u0107, gdy\u017c czyni cuda. Jednak mieszka\u0144cy D\u0142ugiego K\u0105tu nie chcieli s\u0142ucha\u0107 wyja\u015bnie\u0144 i propozycji mniszek. Wszyscy zacz\u0119li krzycze\u0107, by pakowa\u0142y swoje rzeczy, maj\u0105 ju\u017c do\u015b\u0107 ich obecno\u015bci i niech wynosz\u0105 si\u0119 gdzie indziej odprawia\u0107 swoje herezje. Wyzwiska i obelgi by\u0142y tak dobitne, \u017ce kap\u0142anki g\u0142osem budz\u0105cym trwog\u0119 odrzek\u0142y, \u017ce wyprowadz\u0105 si\u0119, lecz ten ko\u015bci\u00f3\u0142 r\u00f3wnie\u017c i im s\u0142u\u017cy\u0142 nie b\u0119dzie, zapami\u0119taj\u0105 na d\u0142ugo swoj\u0105 niego\u015bcinno\u015b\u0107. Piskorze nie od razu zrozumieli t\u0105 swoist\u0105 kl\u0105tw\u0119, cieszyli si\u0119 tylko, gdy widzieli \u201eherezjan\u201d z torbami zmierzaj\u0105cych go\u015bci\u0144cem w kierunku Lelisa. Do dzi\u015b podobno \u017cyj\u0105 gdzie\u015b pod P\u0142ockiem.\u00a0<\/em><\/strong><\/p>\n Po tej wyprowadzce nasta\u0142 we wsi wzgl\u0119dny spok\u00f3j, jednak nikt nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 odwa\u017cy\u0107, by p\u00f3j\u015b\u0107 do kaplicy. Gdy po jakim\u015b czasie strach zmala\u0142 i poszli sprz\u0105tn\u0105\u0107, zdumieli si\u0119 bardzo. Wn\u0119trze wygl\u0105da\u0142o, jakby nie by\u0142o u\u017cywany przez dwie\u015bcie lat, wszystko by\u0142o w fatalnym stanie, a po pod\u0142odze biega\u0142y myszy. Mieszka\u0144cy wioski przerazili si\u0119, jednak kobiety postanowi\u0142y posprz\u0105ta\u0107 ko\u015bci\u00f3\u0142ek. Wtedy zacz\u0119\u0142y dzia\u0107 si\u0119 dziwne rzeczy\u2026\u00a0<\/em><\/strong><\/p>\n Na skraju wsi, gdzie sta\u0142a male\u0144ka kapliczka, w kt\u00f3rej mo\u017cna by\u0142o schroni\u0107 si\u0119 przed burz\u0105, zacz\u0105\u0142 obni\u017ca\u0107 si\u0119 grunt. Zapad\u0142y si\u0119 w ziemi\u0119 krzaki, drzewa, a tak\u017ce owa kapliczka. Ludno\u015b\u0107 wioski pr\u00f3bowa\u0142a ratowa\u0107 to miejsce, przywo\u017c\u0105c na wozach piach, jednak gdy nogi grz\u0119z\u0142y w mi\u0119kkiej ziemi, zrezygnowali. Na ich oczach kapliczka znik\u0142a. Porz\u0105dku w ko\u015bciele wci\u0105\u017c nie mo\u017cna by\u0142o zrobi\u0107, ca\u0142y czas co\u015b si\u0119 psu\u0142o, gin\u0119\u0142o, ludzie chorowali.\u00a0<\/em><\/strong><\/p>\n Po kilku tygodniach mieszka\u0144cy mieli do\u015b\u0107, poj\u0119li to, co odchodz\u0105c \u017cyczy\u0142y im tajemnicze kap\u0142anki. Po rozmowach wsp\u00f3lnie stwierdzili, \u017ce rozbior\u0105 przekl\u0119ty ko\u015bci\u00f3\u0142ek, a w przysz\u0142o\u015bci zbuduj\u0105 drugi. Drzewo z rozbi\u00f3rki podzielili mi\u0119dzy siebie i wykorzystali do budowy dom\u00f3w, stod\u00f3\u0142 i innych budynk\u00f3w. Jak do tej pory drugiej kaplicy nie ma, a mieszka\u0144cy D\u0142ugiego K\u0105ta na niedzielne nabo\u017ce\u0144stwa je\u017cd\u017c\u0105 do Kadzid\u0142a lub Lelisa.\u00a0<\/em><\/strong><\/p>\n Po uprz\u0105tni\u0119ciu placu ludzie, kt\u00f3rych m\u0119czy\u0142y tajemnicze choroby, wyzdrowieli, a przez miejsce, gdzie zapad\u0142a si\u0119 kapliczka, przesz\u0142y tr\u0105by powietrzne, kt\u00f3re osuszy\u0142y troch\u0119 ziemi\u0119. Mieszka\u0144cy stwierdzili, \u017ce to diabe\u0142 ogonem zakr\u0119ci\u0142 i zako\u0144czy\u0142 ca\u0142\u0105 spraw\u0119. Do dzi\u015b na tamtym miejscu nic si\u0119 nie buduje, nic si\u0119 nie uprawia, zosta\u0142a tylko nazwa \u2013 Bagienko i ma\u0142y \u017celiwny krzy\u017c przypominaj\u0105cy o dawnych wydarzeniach. \u015aladem dawnej obecno\u015bci tajemniczych Mariawitek jest male\u0144ki cmentarzyk w lesie za wsi\u0105, jednak dzi\u015b ma\u0142o kto pami\u0119ta, czyje szcz\u0105tki s\u0105 tam pochowane<\/strong>\u201d.<\/em><\/p>\n Po kurpiowskich mariawitach\u00a0zosta\u0142a legenda, kt\u00f3ra do\u015b\u0107 swobodnie przedstawia ich histori\u0119, ale te\u017c\u00a0wyrazem odczu\u0107, jakie \u017cywili mieszka\u0144cy Puszczy\u00a0w stosunku do Mariwit\u00f3w – ciekawo\u015b\u0107, niepok\u00f3j, niezrozumienie, ale tak\u017ce wrogo\u015b\u0107. Oto ona: \u201eDawno temu, cho\u0107 nie tak dawno, by nie mogli tego pami\u0119ta\u0107 najstarsi mieszka\u0144cy; daleko, ale jeden dzie\u0144 drogi wystarczy, aby tam dotrze\u0107, na skraju puszczy le\u017cy wie\u015b zwana D\u0142ugim K\u0105tem. Pi\u0119kna… Read more »<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":7513,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,4],"tags":[],"class_list":["post-7577","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-ciekawostki","category-historia"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7577","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7577"}],"version-history":[{"count":0,"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7577\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/7513"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7577"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7577"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/edabrowka.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7577"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}