W Wiadomościach Maryawickich z 17 kwietnia 1912 roku nr 16, s.244 odnajdujemy wierszych o druhach strażakach. W tym okresie straże ogniowe stanowiły jedene z najważniejszych organizacji społecznych. Tam skupiało się życie kulturalne, towarzyskie i społeczne danej miejscowści. To ośrodki budzenia i trwania ducha polskości, jedności społecznej i współodpowiedzialności za los drugiego człowieka. Poniżej treść wiersza „Strażacy”
Hej! chłopacy, hej! strażacy
Siadajcie na koń,
Bo tam w dali dom się pali,
Pośpieszajcie doń. (powtórzyć).
Z sikawkami, pochodniami
Pędzą, trąbka gra,
I z pomocą, ciemną nocą,
Śpieszą, tra ra ra! (powtórzyć).
Ogień bucha, wicher dmucha,
Iskry lecą hel!
Hej chłopacy! hej strażacy!
Gaście płomień wnet. (powtórzyć).
My rąbiemy, pompujemy,
Chociaż ciemna noc,
Pracujemy, ratujemy,
Biednych ludzi moc. (powtórzyć).
