Równina Kurpiowska to już jedno z ostatnich miejsc występowania kraski (Coracias garrulus). Gniazduje tu najsilniejsza populacja tego gatunku na terenie kraju (około 20 par lęgowych). Kraska jest gatunkiem, który występuje u nas na granicy zasięgu, Preferuje ona tereny w strefie klimatu umiarkowanego, lecz o suchych i ciepłych okresach letnich. Des
zczowe i chłodne lata mogą spowodować drastyczny spadek sukcesów lęgowych. Dlatego spotkać ją możemy m.in. na Równinie Kurpiowskiej, na terenach otwartych, gdzie dominuje tradycyjne, ekstensywne rolnictwo. To ptak krajobrazu otwartego, z mozaiką pastwisk, alei i szpalerów starych drzew, w których zakłada gniazda. Co ciekawe kraska nie unika sąsiedztwa człowieka, spotykano drzewa z zajętą dziuplą nawet na skraju wsi czy w pojedynczym obejściu.
Jednym ze sposobów ochrony kraski jest m.in. rozwieszanie budek lęgowych typu D, czy pozostawianie drzew dziuplastych w lasach. Miejsca lęgowe kraski objęte są strefę ochrony całorocznej w promieniu 10 m od dziupli.
Zdjęcie obok przedstawia młode kraski. Źródło: Jan Sokołowski „Ochrona ptaków”, Kraków 1939 r.
