Narodowe Święto Niepodległości, to czas manifestacji patriotyzmu, nauki lekcji wolności, refleksji, zadumy, oddania czci tym, dzięki którym możemy cieszyć się wolną Ojczyzną. To czas kultywowania naszych trudnych, bolesnych, ale jakże pięknych tradycji niepodległościowych. Przekazywanie ich młodemu pokoleniu daje nadzieję, na da
lszy niepodległy byt naszej Ojczyzny.
Piękne lokalne wyrazy takich działań, były obecne także i u nas, w naszej wspólnocie. Coraz więcej dumnie powiewających flag na naszych domach, skwerkach ulicach, urzędach, zakładach pracy, szkołach sklepach, czy świątyniach mówią same za siebie.
Wspólnota szkół położonych na terenie parafii uświetniła poranną Eucharystię akademią patriotyczną. Przywołane sceny z historii narodu, pieśni i symbole chwytały wszystkich za serce i ściskały w gardłach. Wspólnie wykonane śpiewy zjednoczyły obecnych, dodały ducha radości oraz odwagi na trudy dnia codziennego. Wytworzony klimat i widok patriotycznego jutra narodu napawały radością, optymizmem i nadzieją. Nadziei narodu /młodego pokolenia/, której nie można zawieruszyć żadnymi działaniami, bowiem mogłoby to nosić znamiona działań na szkodę Ojczyzny.
Miejsca pamięci narodowej także nie zostały zapomniane. Rozbłysły światła na grobie ks. Walentego Placyda Podgórskiego powstańca styczniowego i gorącego patrioty. Grób żołnierzy Wielkiej Wojny także cieszył serca blaskiem płonącego znicza, którego również nie mogło zabraknąć pod figurą św. Jana Pawła II – wielkiego syna polskiej ziemi.
Radość świętowania stała się więc i naszym udziałem.
