W periodyku Związku Polskiego Nauczycielstwa Szkół Powszechnych „Ilustracja szkolne” datowanym na styczeń / luty 1933 odnajdujemy ciekawą informację o strojach kurpiowskich wraz z wymowną ilustracją. Rysunek przedstawia kobietę i meżczyznę z Kurpii oraz kurpiowskich kolędników. Zwyczaj chodzenie z kolędą nieco u nas zamarł, ale warto to kontynuować i rozwijać. Nie sposób przywołac tu osoby Pana Jana Ferenca z Dąbrówki, który włożył ogromny wkład w ozywienie tego zwyczaju w naszych stronach.
„Kurpie zamieszkują część powiatów łomżyńskiego, kolneńskiego, ostrołęckiego, przasnyskiego i ostrów mazowieckiego. Obszar ten pokryty jest lasami, stanowiącymi szczątki dawnej rozległej puszczy; w północnej swej części nazywa się ,puszczą Zieloną, w południowej – Białą. Dawniej Kurpie zajmowali się myślistwem, rybołóstwem i bartnictwem. Rząd pruski, a następnie rosyjski zniszczył zupełnie bartnictwo zakazami, które uniemożliwiały Kurpiom zajmowanie się barciami. Rządy te zabrały im broń palną, przez co ustało i myślistwo. Zaczęto uprawiać ziemię;:, ale grunta nic nadają się do rolnictwa. Typowy ubiór kurpiowski zachowany jest wśród kobiet; męski ubiór uległ dużym zmianom.
Ubiór Kurpianek składa się ze spódnicy w drobniutkie czerwone i żółte paseczki, z podobnej zapaski, z koszuli lnianej, wyszywanej, z gorsetu przeważnie granatowego lub zielonego, latem bez .rękawów, zimą z rękawami.
Kobiety zamężne i wdowy noszą sukmany brunatne lub siwe, albo t. zw. barany czyli wierzchnie ubranie z sukna granatowego, podbite kożuchem. Głowę nakrywają chusteczką, związaną z tyłu; dawniej włosy rozpuszczały, dzisiaj splatają w warkocze. Na wesela i inne uroczystości młode dziewczyny kładą na głowę czółka, t. j. rodzaj kołpaków z tektury, oklejonej czarnym aksamitcm. ozdobione wstążeczkami i bukiecikami kwiatów. Strój uzupełnia naszyjnik z bursztynów; bursztyny znajdowano tu kiedyś w dużych ilościach.
Dawny ubiór mę:ski, który prawie już wyszedł z użycia, składał siię z koszuli lnianej, związanej pod szyj<;: wstążką czerwoną, białych spodni sukiennych z czerwoną wypustką z boku, chodaków skórzanych.
Sukmany szyto z ciemnosiwego sukna z granatowymi wyłogami; przepasywano je wielobarwnym pasem wełnianym. Dzisiejszy ubiór męski jest cały w brunatnym kolorze.
Na obrazku widzimy z lewej strony Kurpiankę w czółku na głowie; z prawej strony siedzi młody Kurp i pije piwo; prawdziwe piwo kurpiowskie wyrabiane jest z jałowca. Pośrodku obrazka stoją chłopcy – kolędnicy, którzy w okresie świąt Bożego Narodzenia chodzą po wsi i kolędują”
