Ostatnie wydarzenia związane z podwyżką diet dla radnych Gminy Lelis wywołały wśród mieszkańców pewien niesmak. Wójt szuka wszelkich oszczędności by spiąć budżet i zaspokoić najpilniejsze potrzeby mieszkańców, a osoby od których oczekuje się świecenia przykładem, wpierw dbają o własne korzyści. Fakt radni, nie są związani z instrukcjami wyborców, są autonomiczni i mogą robić praktycznie to, co zechcą.
Można być „skoczkiem”, czy człowiekiem o ciekawym poczuciu lojalności wobec tych, od których otrzymało się kredyt zaufania. Można „zapomnieć” o powszechnie obowiązujących zasadach współżycia społecznego, dobrych wzorcach i przykładach, etyce, ale trzeba mieć honor – kodeks moralny wobec drugiej osoby.
Trzeba wiedzieć, iż osoby składające ślubowanie przed objęciem mandatu radnego, czyniły to w imieniu Rzeczpospolitej Polskiej. Niewątpliwie przyświecała im wówczas dewiza „Bóg – Honor – Ojczyzna”. Co należy rozumieć jako – Ojczyźnie wszystko, prócz miłości Boga najwyższego i Honoru. Wszystko dla dobra wspólnego, czy inaczej: Bogu na chwałę, Ojczyźnie na pożytek.
Mieć honor, to postępować zgodnie z prawdą i głosem sumienia. Czy nie wstyd wyciągać swą rękę po wspólne pieniądze, w sytuacji kiedy brakuje ich na bardziej elementarne potrzeby naszej wspólnoty gminnej?
Ale, żeby móc się zawstydzić, potrzebna jest elementarna zdolność autorefleksji, czyli zdystansowania się do samego siebie. To zdaje się przychodzić z trudem zwłaszcza tym, którzy są przekonani, że pełnią jakąś wyjątkowo ważną funkcję, że mają do odegrania jakąś niezwykłą rolę, w której nikt i nic ich nie zastąpi, gdyż mają monopol na wiedzę i władzę. I taką postawę zdaje się reprezentuje większość naszej rady. Czyżby, wpierw my radni, a potem być może pozostali….?
