„…Wieś kościelna Kadzidło w powiecie Ostrołęckim położona, gdzie w roku 1857 odbyła się uroczysta missja przez oo. Reformatów dokonywana, będąc miejscem takiego odrodzenia się moralnego ludów , zaszczytne stanowisko zajmie w historji kościelnej kraju naszego. Odtąd bowiem Kurp, pogardzając wszelkiemi pokusami, trwa niezachwianie w swem postanowieniu i przy wstrzemięźliwości, wciągając się coraz bardziej do pracy, dziwi się z zadowolnieniem rychłemu wzrostowi swego mienia. Nie tylko okolica i prowincja, ale cały kraj na tem odrodzeniu się ludu zyskał; bo z wzrastającym zamiłowaniem do pracy i poprawą bytu, ustają zbrodnie i występki przedtem często praktykowane , rzadsze są choroby epidemiczne i nagłe skony, należności tak rządowi jak i prywatnym osobom przypadające regularniej są wypłacane, a obok tego wszystkiego odradza się ze zdrowych i trzeźwych rodziców pokolenie zdrowe, silne i z bystrzejszym rozumem. Kurp przy wstrzemięźliwości nie stracił na swój dawnej wesołości ducha, a tylko się pozbył owego strasznego szaleństwa, któremu się w pijaństwie oddawał. Obecnie jest pora godów małżeńskich i dla tego od świtu do nocy zewsząd dolatują odgłosy śpiewów’ i często gęsto widzieć można po drogach i manowcach podążające tabory na kilkunastu bryczkach do kościoła lub do domu jednego z przyczyńców wesela. Trzeba wiedzieć, że bryczki kurpiowskie są lekkie i dość zgrabne, tylko tak wąskie w siedzeniu, że dwie osoby z trudnością obok usadowić się mogą. A że na wesele odprawia się liczne zgromadzenie płci obiej i na jedną rykę siada po 8—10 osób, to dla przyzwoitości i moralności kobiety siadają z tyłu na pierwszem miejscu, a mężczyźni niżej, grzbietem, nie twarzą do kobiet odwróceni. Na ucztach, w miejsce dawnej wódki i krupników ), Kurpie piją piwo i miód. To też, gdy od Krupnikiem zowie się wódka zastodzona i z korzeniami przedawnego bartnictwa, jako szkodliwego klasom, przez rząd wstrzymani zostali, Kurpie wzięli się gorliwiej do pszczelnictwa domowego, a ta gorliwość z poprzestaniem używania za napój wódki, powiększa się tak, że prawie każdy gospodarz już zdobył się na własną pasiekę. W ogólności gospodarstwo wiejskie Kurpiów znaczny postęp czyni, lecz jeszcze prędzej wzniosłoby się gdyby nauka praktyczna w pomoc mu przyszła…”
Pisownia oryginalna, cyt. Korespondencja z powiatu ostrołęckiego w:Tygodnik Rolniczo-Przemysłowy R6, nr 10, 1859
