„..Zrywając pokrzywy na naszym kukrzysku obok stożkowatej szopy, zauważyłem od strony Nasiadk idących gospodarzy, chłopaków niosących ze sobą piły, siekiery pod pachą i na ramieniu. Będą nadal budować chlew przy naszej organistówce, od strony cmentarza. Matka nagotuje im kawy, bo jedzenie mają ze sobą. Na zimę będziemy mieli wspólnie z kościelnym chlew i nie będziemy taki kawał chodzić do księdza obory. Wczoraj na ambonie było przykazane, że w tym tygodniu pracują Nasiadki, w następnym Płoszyce, po nich Szkwa, Dąbrówka i znów od początku. Na zimę chlew ma być gotowy, przykryty – powiedział energiczny ksiądz…” – cyt. ze wspomnień Henryka Dąbrowskiego.
