Art. 23 Ustawy o Samorządzie Gminnym brzmi :„Radny obowiązany jest kierować się dobrem wspólnoty samorządowej gminy. Radny utrzymuje stałą więź z mieszkańcami oraz ich organizacjami, a w szczególności przyjmuje zgłaszane przez mieszkańców gminy postulaty i przedstawia je organom gminy do rozpatrzenia, nie jest jednak związany instrukcjami wyborców.”
Jak zatem jest to w praktyce? Otóż, żaden przepis tego nie określa. Gdzie więc mieszkańcy mogą zgłaszać swoje postulaty do radnych. Telefon, e-mail, FB, pismo, dyżur, zebrania, prasa, ulotki, broszury, różne spotkania itp., to niektóre składowe elementy tego procesu. Uczciwy i rzetelny radny korzysta z każdej możliwości utrzymywania owej więzi. U nas także są radni, którzy w miarę swych możliwości tak czynią. Jednak nie wszyscy. Chociażby brak danych kontaktowych do niektórych z nich na stronie urzędu mówi sam za siebie. Brak odpowiedzi na e-maile wysłane na widniejące tam adresy, również potwierdza braki w utrzymywaniu tegoż kontaktu.
Gdzie zatem jest ich sumienie? Jak wytłumaczą wyborcom zasadność pobierania swych diet? Czyżby radni byli bezradni i podnosili ręce podczas głosowania, ale tak, aby tylko bez mieszkańców? Czy są oni samodzielni w podejmowaniu decyzji samorządowych? Czy radni wychodzą z założenia, że mieszkańcy bezgranicznie wierzą swym przedstawicielom w radzie? A może są pewni, że sami wiedzą najlepiej i nie zawiodą mieszkańców, którzy nie muszą z nimi mieć kontaktu?
Wzrastające poczucie obywatelskości mieszkańców sprawia, iż wspomniany wymóg prawny coraz częściej nabiera realnych kształtów, co idzie też w parze ze zwykłą ludzką przyzwoitością.
Promujmy i powielajmy dobre przykłady w tym zakresie. Rozglądając się wokół siebie zapewne znajdziemy je, tu i tam.
