Pochwalmy się radnymi

      Możliwość komentowania Pochwalmy się radnymi została wyłączona

21 października minie dwa lata VIII kadencji władz samorządowych. Warto postawić pytanie co przeciętny wyborca wie o swoim radnym i jego dokonaniach w tym okresie? Jakie są jego owoce służby dla dobra lokalnej społeczności i jak się wywiązuje on z podjętej misji społecznej? Odpowiedzi będą różne, jak różni są ludzie  i samorządowcy. Jedni starają się ze wszech sił poprawnie służyć swej małej Ojczyźnie, a inni skupiają się na tym, by tylko być. Czasem ręce ich są pełne dorodnych owoców, czasem dzierżą jedynie drobne sukcesy, a i bywa też, że ich dłonie są puste.

Spoglądając na radnego ze swego okręgu Dąbrówka – Szkwa, Pana Roberta Jana Pianka, przy jego nazwisku w BIP UG Lelis odnajdujemy następującą notkę:

„Robert Jan Pianka – okręg wyborczy nr 10 KW PRAWO I SPRAWIEDLIWOŚĆ Komisje Rady Gminy w pracach których Radny uczestniczy: Komisja Rozwoju Gminy i Ochrony Środowiska Radny został wybrany do Rady Gminy VIII kadencji w okręgu wyborczym nr 10 z listy „KW PRAWO I SPRAWIEDLIWOŚĆ”. Kandydatura została poparta 65 głosami.”

Na stronie internetowej urzędu gminy nie znajdujemy informacji o złożonych przez tegoż radnego petycjach, interpelacjach i zapytaniach. A to jedno z najważniejszych narzędzi każdego pełniącego tego rodzaju służbę społeczną. Radny w ramach utrzymywania stałej więzi z mieszkańcami nie prowadzi dyżurów i nie organizuje odrębnych spotkań. Korzysta jedynie z dorocznego zebrania wiejskiego i przypadkowych osobistych spotkań. Pewne informacje przekazuje w mediach społecznościowych, ale nie są one dostępne dla wszystkich. Samorządowiec, nie opublikował swych danych kontaktowych: numeru telefonu, czy adresu e-mail. Praktyka ta, stwarza klimat do rozwoju pokątnych informacji.

Pracę radnego w radzie gminy zainteresowani mogą sami na bieżącą śledzić osobiście. Uczynić to mogą poprzez uczestnictwo  w obradach rady lub komisji, albo też oglądając internetowe relacje obrad. Życie pokazuje, iż tu zazwyczaj aktywność większości radnych na sesji ogranicza się do czynności głosowania.

Jednoczenie i integracja lokalnej społeczności, troska o wizerunek wiosek wymagają praktycznych, a nie pozornych działań. Zabieganie o zgodę w społeczności, szukanie kompromisu i pojednania, wspólne prace zbliżające ludzi – wszystko to buduje wspólnotę. Wszczynanie procesów sądowych lub odrzucanie wyciągniętych dłoni w geście pojednania czy przywitania, konsekwentnie niszczy jedność wioskową.

W tym okresie na terenie okręgu wyborczego nr 10 nie zostały zrealizowane istotne inwestycje gminne /pomijając zadania z funduszu sołeckiego/. Modernizacja stacji wody w Dąbrówce, to zadanie z lat poprzednich. Statystycznemu wyborcy nie do końca wiadomo, czy angażowanie się w działalność lokalnych organizacji pozarządowych: KGW i OSP wypływa z faktu bycia radnym, czy też z zamieszkiwania na terenie wioski. Nasz radny na swym koncie ma pomoc w pracach na placu wiejskim we Szkwie, współudział w uświetnieniu imprezy choinkowej dla dzieciaków z miejscowej szkoły podstawowej. Warto tu wspomnieć, iż m.in. jej los wisiał nie tak dawno na przysłowiowym włosku. Pozostaje niewiadomą odpowiedź na pytanie: W jakiej formie istniałaby ona dzisiaj, gdyby nie zaangażowanie mieszkańców?

Z uwagi na brak informacji publicznej, trudno jednoznacznie stwierdzić jak wygląda proces realizacji zgłaszanych do radnego przez mieszkańców i sołtysów wniosków. O tym, czy wypełniając swoją misję społeczną służy pomocą, radą, wsparciem sołtysom swego okręgu, winni wypowiedzieć się osoby najważniejsze w naszych wioskach. To presja sołtysów i mieszkańców sprawiła, iż nadal możemy się cieszyć z funkcjonowania funduszu sołeckiego. Zakusy jego likwidacji upadły. Na jak długo, pokaże życie.

Dobrze byłoby, aby wyborcy mogli od samego radnego usłyszeć oficjalne podsumowanie jego działalności w radzie gminy. Jak zawsze strona eDąbrówka jest otwarta dla wszystkich. Miejmy nadzieję, że tak się stanie.

Objęcie funkcji radnego rodzi zobowiązania wobec społeczności lokalnej. Pobierana za tego rodzaju pracę społeczną dieta, finansowana z pieniędzy publicznych, owe zobowiązania co najmniej podwaja.

Download PDF