„Nazwał Wyspiański Ostrołękę „polską Cheroneą”. I słusznie, bitwa ta bowiem jest jednym z ostatnich bohaterskich a smutnych rapsodów powstania listopadowego. Istnieje jeszcze wtedy silna armia polska, rwąca się do boju, niestety jad niewiary, który toczy naczelnego wodza gen. Skrzyneckiego zaczyna wsączać się i do duszy społeczeństwa rozczarowanego przebiegiem powstania. Nie pomaga bohaterstwo żołnierza polskiego I jego dowódców, którzy krwawią się z przeważającemu siłami rosyjskimi pod Ostrołęką. Fatalne błędy dowództwa naczelnego powodują klęskę i odwrót armii polskiej.
Setną rocznicę bitwy pod Ostrołęką uczciło społeczeństwo wspaniałym obchodem, który obejmował poświęcenie Mauzoleum oraz pomnika dla upamiętnienia bohaterskiej szarży artylerii konnej maj. Bema pod Ostrołęką”. – cyt. Światowid nr 22 z 1931 roku
