Czynić dobro można na wiele sposobów i w wielu wymiarach. Skrycie, na pokaz, bezinteresownie i z oczekiwaniem na zysk, pojedynczo i we wspólnocie, w życiu indywidualnym, społecznym, politycznym czy zawodowym, codziennie i od święta. Najważniejsza jest jego szczera i bezinteresowna intencja. Czasem wystarczy drobny gest, odrobina chęci i otwartości. Nie zawsze parcie na szkło darczyńców jest właściwe.
Rozejrzyjmy się wokół siebie i popatrzmy co możemy uchronić z naszej lokalnej kultury dla przyszłych pokoleń. Kurpiowskie historyczne dobra materialne często są na wyciągnięcie ręki, ale niszczeją, giną, bo nie wiemy co z nimi zrobić. Wydają się nam bezwartościowe, a jednak tak nie jest. Stare obrazy, pożółkłe zdjęcia, meble, pasiaki, narzędzia, naczynia, czasopisma, książki itp. Chcemy wyrzucić do kosza. Nie czyńmy tego. Przekażmy je pani Mariannie Pędzich z Szafarczysk Tam uzyskają swoje drugie życie i będą służyć innym w starej kurpiowskiej chacie. Chata ta, to dzieło pani Marylki i jej rodziny i służy każdemu z nas. Owe miejsce historii życia i kultury naszych przodków jest bezcenne dla naszej tożsamości lokalnej i narodowej. Kto raz był w tej chacie, ma nieodpartą potrzebę powrotu tam. Klimat chaty i gospodarzy niepowtarzalny. Wystarczy przejrzeć wyłożoną tam księgę pamiątkową. Dołóżmy więc i my swoją cegiełkę do tego dzieła.
