Tak w kilku słowach wspomina Henryk Dąbrowski wojenne przygotowania do świąt Bożego Narodzenia:
„… Z pszenicy po zmieleniu na „Walerach” na święta znó będzie biały, słodki placek, cisatka, choinka. Same przyjemności. Może będą kotlety, które tak bardzo lubiłem i zawsze wybierałem największego. Matko otrzymała zezwolenie od komisarza na ubój świniaka, ale na spółkę z p. Krysiakową spod Szkwy. Przy tej okazji p. Parzych z Nasiadek powiększy konto rąbanki jednego wieprzka więcej. W razie czego jest zezwolenie, można się będzie wytłumaczyć. Trzeba to zrobić dyskretnie, po cichu, bez rozgłosu…” – /Drogami Kurpiowszyzny ….s. 72/
