„…Na małym wzgórku za zagrodą gospodarzy braci Kamińskich w Dąbrówce stoi mały chłopczyk, dziecko, pastuszek. Bose nożyny, chłodny, srebrzysta, poranna rosa podkurcza mu paluszki w dół. W dole pasą się jego krówki i owieczki, zaś w kierunku wsi Gąski nad t samą rzeką Szkwą unoszą się takie same, przepiękne zjawiska przyrody. Im wyżej wznosi się słońce tym piękniej przesuwają się majestatyczne krajobrazy. Coś niezapomnianego, coś nadziemskiego… Moja mała, srebrzysta rzeczka Szkwa płynęła spokojnie po żółtawym dnie ginąc w welonie nadrzecznych mgieł. „” Henryk Dąbrowski „Rozogi we wspomnieniach nauczyciela” s.179-180, ZN OTN 11/1997
