„…Na czternastotysięczną parafję Myszyniecką jedna tylko była szkoła, a jednak nie spotkałem Kurpia, któryby przynajmniej na książeczce do nabożeństwa czytać nie umiał. Znaną była i na Puszczy Kurp, kontrabanda pism nielegalnych, przez rząd rosyjski surowo zabronionych, na czytanie których Kurpie pokryjomu się zbierali po swoich borkach i lasach. Kurpie są ludem nadzwyczaj zdolnym. Niejeden z nich zasłynąłby na polu literatury lub sztuki, gdyby posiadał środki na kształcenie się. Dowodem tych zdolności są ślicznie rzeźbione figury przydrożne, jak również pieśni ich, dostosowane do ich gleby piaszczystej, do smutnie szumiących borów i lasów, do przestrzennych nędznych łąk…” – cyt. ks. Wł. Skierkowski „Z Puszczy Kurpiowskiej”, Mazowsze Płockie i Kujawy, Miesięcznik ilustrowany artystyczny , społeczny, literacki, nr 3. lipiec
