Spacer po dąbrowskiej nekropolii napawa zadumą, przemyśleniami, wiarą i nadzieją, ale też daje powody do niepokoju. Spoczywają tu w zasadzie lokalni mieszkańcy. Znamy ich prawie wszystkich. Przeszli na drugą stronę życia. Czy pamięć o nich jest ciągle żywa pośród nas?
Przyglądając się niektórym miejscom ich spoczynku, rodzą się w tym zakresie wątpliwości. Kultura chrześcijańska stawia pewne wymogi. Pamiętajmy o nich. Groby z okresu I wojny także wołają o nią. Symboliczny grób i estetyka tej kwatery, leży chyba w granicach naszych możliwości. Wystarczy chcieć to zrobić.
Najstarszymi odnalezionymi i dającymi się zidentyfikować grobami, są groby: Aleksandra Zyśk ze Szkwy zmarłego w 1922 roku, Ewy Krysiak zm. 1929 roku. Jest wiele pięknych i zadbanych nagrobków. Niestety możemy też odnaleźć zaniedbana mogiły naszych mieszkańców, którzy odeszli od nas nie tak dawno. Wiele mogił jest bezimiennych i zapomnianych Jest też kwatera mogił dziecięcych. A Jak wskazuje historia, tu też była kaplica cmentarna.W dąbrowskiej ziemi spoczywają również dwaj kapłani: Zygmunt Gontarz i Walenty Placyd Podgórski.
.
