Albert Einstein – wybitny niemiecki fizyk. Zdobywca nagrody Nobla w 1921, twórca teorii względności. Ujmująca postać, która nawet kilka lat po swojej śmierci wciąż ma wpływ na współczesny świat. Einstein to geniusz, który jednocześnie był zwyczajnie bardzo ludzki w swoim sposobie postępowania. Żył na przełomie XIX i XX wieku, przeżył pierwszą i drugą wojnę światową. Zostawił po sobie niezliczone sentencje o otaczającym go świecie, nauce, a także o nim samym. Jedną z nich jest: ”Dożyliśmy takich czasów, w których ucisza się mądrych ludzi, żeby to co mówią nie obraziło głupców”. Prawda czy fałsz? Odpowiedź indywidualna.
Spójrzmy tylko na ten wielki i mały świat. Gonimy, pędzimy, tracimy z oczu drugiego człowieka. Tylko ja, aby więcej i dla mnie. Więcej mieć niż być. Zło nazywa się dobrem i odwrotnie Człowiek stał się niewolnikiem pracy. Władza nie służy ludziom, ale sama sobie dziel i rządź etc.. Zrównuje się tron i ołtarz. Odwieczny sens rodziny lansuje się jako przeżytek. Spirala „dziwactw” nakręca się coraz bardziej. Chyba komuś celowo zależy na tym.
Można się z tym zgadzać lub też nie, ale jeśli sami lub ktoś z naszych bliskich, doświadczył tego, wówczas zapalna nam się czerwona lampka: „ coś tu chyba nie tak?” I dobrze się dzieje kiedy następuje refleksja i powrót do źródeł, korzeni. Czy Albert Einstein mylił się?
