Adwent (z łac. adventus – „przyjście”) jest okresem poprzedzającym Boże Narodzenie zwany w folklorze Godami. Na Kurpiach również.
Oprócz nazwy Święty Adwent używano także określenia Przedgody. Początek Przedgodów przypadał na niedzielę między dwudziestym siódmym listopada a trzecim grudnia. Brak ściśle określonej daty rozpoczęcia Adwentu zaowocował przysłowiami odnoszącymi się do dni, którym patronowała święta Katarzyna (25.11) i święty Andrzej (30.11): „święta Katarzyna adwent rozpoczyna, a święty Jędrzej jeszcze mędrzej”, „święta Katarzyna Adwent zawiązuje, a święty Andrzej jej poprawuje”.
Początek Adwentu, to również początek nowego roku kościelnego. Według wykładni Kościoła Adwent jest wstępem do świąt Bożego Narodzenia i służy duchowemu przygotowaniu się do przyjścia na świat Chrystusa. To czas nastroju skupienia i wyciszenia. Towarzyszą mu pokuta,modły – zwłaszcza za dusze zmarłych, post, uczestnictwo w Roratach.
Przygotowana do świąt Bożego Narodzenia przejawiają się w wielu aspektach życia: domowe porządki, przygotowywanie potraw świątecznych, robienie ozdób etc.
Dawniej zajęciami przypisanymi do okresu Adwentu było też kiszenie kapusty, ubój tucznika, tłoczenie oleju, przędzenie lnu, tkanie płótna czy też darcie pierza, przepowiadanie pogody.
O dawna liturgia Kościoła splata się z ludowymi wierzeniami i zwyczajami owocując religijnością i sposobami świętowania niepowtarzalnymi.
