Prawo w Polsce jest bardzo obszernym zagadnieniem. Jest na tyle szerokim pojęciem, że można wyróżnić w nich jeszcze wiele podkategorii. Każde z nich reguluje inną sferę życia społecznego. Dzięki temu łatwiej uporządkować bardzo rozbudowany u nas system prawny.
Wyróżniamy więc prawo: państwowe (konstytucyjne), prawo cywilne, prawo rodzinne, prawo pracy, prawo administracyjne, prawo finansowe, prawo gospodarcze, prawo karne, prawo procesowe. Istnieje też prawo kościelne, europejskie, międzynarodowe etc.
Pośród nich gdzieś znajdują się prawo moralne, etyczne, społeczne czy zasady współżycia społecznego. Nie wszystkie ono jest spisane, ale obowiązuje w danym środowisku, społeczeństwie, grupie.
Usłyszałem nie tak dawno z ust samorządowców, iż „urząd wcale nie musi pewnych rzeczy robić, a czasem je robi„. Fakt, urząd winień postępować według obowiązującego prawa. Z drugiej strony jedynie suche wypełnianie prawa nie wypełnia poprawnie życia społecznego. Są pewne zasady obyczajowe czy kulturowe. „Urząd nie musi”, ale odpowiedzią na takie stwierdzenie niech będą inne słowa: nikt nikogo nie zmusza, aby np być radnym, wójtem, urzędnikiem, a skoro sam dobrowolnie ktoś zechciał nim być, to jego powinnością jest też przestrzeganie pewnych norm i zasad etyczno-społecznych. Ich zachowywanie to nie żadna łaska.
W innych krajach nie ma przyzwolenia, aby osoby publiczne nie zachowywały tych norm. Za ich łamanie, znika się na zawsze z życia publicznego, a u nas często jest się na tzw. piedestale lub chowa się gdzieś nieco na bok i dalej dobrze ma się.
