Edukacja publiczna to jedno z podstawowych zadań gminy wymienionych w ustawie o samorządzie gminnym. W jej ramach mieszczą się także przedszkola, w których opieka zapewniona jest nawet przez 10 godzin dziennie. Taka forma staje się wymogiem dnia codziennego nawet w środowisku wiejskim. Obecnie mieszkańcy wsi coraz więcej realizują się zawodowo poza rolnictwem i co zrozumiałe poza swym miejscem zamieszkania. Co zatem mają zrobić, kiedy w pobliżu nie mają przedszkola dla swych pociech? Szukają alternatywnych rozwiązań: pomoc rodziny, znajomych, wynajęcie opiekunki lub też korzystanie z innych przedszkoli, nawet poza własną gminą.
Problem braku przedszkola, które zapewni opiekę maluchom w pełnym zakresie dotyka coraz bardziej mieszkańców wiosek skupionych wokół Szkoły Podstawowej w Dąbrówce. Młodzi rodzice chcąc pracować zmuszeni są do posyłania dzieci nie do Dąbrówki, ale do Lelisa lub Ostrołęki. Równocześnie coraz częściej decydują się na posyłanie swych starszych dzieci do innych szkół niż w Dąbrówce. Jaki jest tego powód? Nie wchodząc w analizę przyczyn tego zjawiska należy stwierdzić, iż dalszy jego rozwój negatywnie wpłynie na funkcjonowanie Szkoły Podstawowej w Dąbrówce, rozwój wiosek, komfort życia mieszkańców, wyludnienie miejscowości etc. Co na to miejscowi radni? Jakie mają pomysły na zaradzenie potrzebom mieszkańcom? A może nie widzą żadnego problemu? Widzieć problem to jedno, a drugie to skutecznie jemu zaradzić. Czas więc pilnie działać dla dobra ogółu.
Potrzeba dłużej funkcjonującej świetlicy i przedszkola oraz zapewnienia wysokiego standardu nauczania – opieki pedagogicznej jest chyba raczej poza wszelką dyskusją. Należy sprawę postawić jasno. Jak tak dalej pójdzie, to nad jutrem lokalnej edukacji zbiorą się szybko ciemne chmury. I co wówczas dalej? Nasi ojcowie potrafili temu zaradzić, nam jakoś z tym pod przysłowiową górkę.
