Wilno – stolica Litwy. Miasto mocno wpisane w dzieje narodu polskiego. Nasze ślady możemy spotkać na każdym kroku. Tu szczególnym miejscem, zwłaszcza dla Polaków, jest cmentarz na Rossie. To jedna z najbardziej znanych polskich nekropolii poza granicami naszego kraju. Znajduje się ona w programie właściwie każdej zorganizowanej wycieczki naszych rodaków na Litwę.
Tu w wygrodzonej części wojskowej spoczywa choćby matka Józefa Piłsudskiego i serce jej syna. Ich wspólna mogiła otoczona jest 242 grobami polskich żołnierzy którzy polegli w latach 1919–1920 w walkach o Wilno, a także podczas operacji Ostra Brama w 1944 roku. Pamięć o tych synach i córkach polskiego narodu jest dla nas świętą powinnością. Na grobie matki i syna widać znicze i kwiaty. Żołnierskie mogiły uporządkowane w narodowych szarfach. Inne groby już różnie. Miejscowi Polacy wywiązują się z tego należycie. Jednak ich siły i możliwości są ograniczone. Dlatego też rodacy z kraju i z zagranicy wspierają ich w tym szlachetnym dziele.
Słowa poety: „Litwo Ojczyzno moja…” są bowiem dla nas narodowym testamentem. Raduje się serce, kiedy przy grobie matki i syna słyszy się takie słowa z ust mieszkanki Gdyni: „Tydzień temu był tu mój syn z harcerzami, Ten wieniec to od nich”. Owa matka czyni podobnie, modli się, apli znicz. Czyńmy tak też i my: indywidualnie, zbiorowo, prywatnie, podczas wizyt państwowych i samorządowych. Troszczmy się razem o ową cząstkę naszej polskości. Nawet najmniejszy gest jest ważny.
