- W myśl par. 41 pkt 1 ppkt 5 Statutu Gminy Lelis, istnieje możliwość inicjatywy uchwałodawczej. Taką zdolność posiada grupa co najmniej 200 mieszkańców gminy wpisanych do stałego rejestru wyborców, o którym mowa w art.18 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (Dz. U. Nr 21, poz.112, ze zm.).
- Stały mieszkaniec danej miejscowości, to osoba, która przebywa w danej miejscowości i której miejscem zamieszkania jest dana miejscowość. Potwierdzeniem uznania osoby za stałego mieszkańca danej miejscowości jest m.in. wpisanie jej do rejestru wyborców.
- Na wspólny wniosek minimum 5 organizacji pozarządowych działających na terenie gminy, w tej jednostce samorządu terytorialnego winna zostać powołana Gminna Rada Pożytku Publicznego.
- Wśród dawnych kurpiowskich zwyczajów wielkanocnych był wyścig furmanek „na urodzaj”. Po zakończonej Rezurekcji, każdy z gospodarzy starał się jako pierwszy dotrzeć do swej zagrody, bowiem w miejscowym przekonaniu wróżyło to, iż jemu najlepiej obrodzi zboże. Dodatkowo też ów gospodarz, jako pierwszy we wsi sprzątnie je z pola.
- Jedną z form partycypacji obywatelskiej, jest tzw. inicjatywa lokalna. W ramach inicjatywy lokalnej mieszkańcy jednostki samorządu terytorialnego mogą złożyć wniosek o realizację zadania publicznego (bezpośrednio bądź za pośrednictwem organizacji pozarządowych lub podmiotów uprawnionych do prowadzenia działalności pożytku publicznego), do jednostki samorządu terytorialnego, na terenie której mają miejsce zamieszkania lub siedzibę. Oznacza to, że taki wniosek mogą złożyć przynajmniej dwie osoby fizyczne lub – za ich pośrednictwem – organizacja pozarządowa.
- W liturgii chrześcijańskiej czysty wosk oznacza oczyszczenie chrześcijan przez Chrystusa, a święcone gromnice w ręku umierającego mają odpędzać duchy piekielne.
- Według Oskara Kolberga w 1830 roku wszystkie wioski Zagajnicy Kurpiowskiej miały charakter wiosek czynszowych. W tym gronie są m.in.: Płoszyce, Nasiadki, Dąbrówka, Szkwa.
- Ostatni lutnik kurpiowski – Bolesław Olbryś /1907-1993/ urodził się 12 października 1907 w Gąskach /Przeczniak/ w rodzinie cieśli-stolarza. W roku 1914 wraz z rodziną został wysiedlony w okolice Wołkowyska /Białoruś/. Po powrocie osiadł w Dębnikach koło Nowogrodu. Był cenionym i znanym ludowym lutnikiem w kraju i zagranicą. Artysta ten, posiadał cenną i rzadką zdolność wyrabiania strun z jelit baranich. Znany jako rekonstruktor jednego z najstarszych i mało znanych gdzie indziej instrumentów ludowych – skrzypiec diabelskich. W swej pracowni wyrabiał m.in. skrzypce, basetle i ligawki.
