Dożynki to Święto Plonów, czas radości z ukończenia żniw i podziękowań za zebrane plony. Wszyscy w określony sposób jesteśmy związani z przyrodą i raczej dobrze wiemy, ile trudu, poświęcenia i Bożej pomocy wymaga uzyskanie plonu. Wszystkim pracującym na roli podczas dożynek dziękujemy staropolskim Bóg zapłać.
Obecnie uroczystości Święta Plonów mają nie tylko transcendentny charakter. To także czas zabaw, festynów, występów i jarmarków ludowych, wesołych miasteczek etc. Bywa też, iż niektórzy wykorzystują czas owych świąt polskiej wsi, do celów politycznych i propagandowych.
W uroczystościach gminnych gospodarzem jest wójt gminy, a chleby wypieczone w każdej z wsi niesione są w korowodzie „co godniejsze” kobiety z koła gospodyń wiejskich pospołu z najlepszymi rolnikami. Najbardziej okazały z chlebów wójt dzieli pomiędzy zasiadających wraz z nim za ogromnym stołem sołtysów poszczególnych wiosek, sam wkładając sobie do ust spory jego kawał.
Dożynki kościelne odbywają się zazwyczaj w okolicy 8 września w dniu
Matki Boskiej Siewnej. Kościoły wypełniają się u schyłku lata zdobionymi chlebami, wymyślnymi wieńcami i obrazami świętych wykonanymi z wszelkiego rodzaju ziaren.
Pracujący na roli ofiarowują więc Bogu i ludziom swój trud pracy. Czynią to na chwałę Bogu, a ludziom na pożytek.
