Z Wielką Sobotą nieodłącznie związane jest adoracja Grobu Pańskiego. Od Wielkiego Piątku do niedzielnego świtu Wielkanocy w centrum naszego myślenia znajduje się Grób Pański. Grób zakrył największą tajemnicę naszej wiary, tajemnice naszego wiecznego życia. Mamy więc przy nim czuwać, adorować go, modlić się, by nie przespać poranka.
Chociaż adoracja Grobu trwa długie godziny, to pomimo zmęczenia czy nocy, nie wolno dopuścić, aby wspólnota parafialna przerwała czuwanie w czasie złożenia Jezusa do grobu. Wierzymy bowiem w Zmartwychwstanie Pana. Wytrwała modlitwa wspólnoty parafialnej przy Grobie Pańskim świadczy o żywotności tej wspólnoty. Wspólnota, która nie potrafi czuwać cały ten czas przy Grobie Pańskim, jest wspólnotą, która nie czerpie ze źródła życia i może jej grozić usychanie. Nie żałujmy więc czasu na modlitwę przy Grobie Pańskim w te najświętsze godziny roku.
Nasza wizyta w kościele, w tym dniu niechaj będzie także kultywowaniem pięknej tradycji święcenia pokarmów. Nie zapominajmy jednak, iż Bo Bóg jest najważniejszy, nie koszyczki z jajkami i kiełbasą. Pamiętajmy! Bóg zmartwychwstaje w ciszy, gdzieś poza wszelką ludzką aktywnością. Trwając na adoracji Grobu Pańskiego stajemy się prawdziwym świadkiem tego wydarzenia i w sposób świadomy bierzemy udział w największym wydarzeniu historii zbawienia.
