Jeśli w jakie święto bractwo nie idzie do kościoła, wówczas taką procesję cała wieś odbywa do najbliższego od wsi krzyża lub figury poświęconej. Gdy panuje epidemia lub innego rodzaju powszechna jaka klęska, procesja taka odbywa się w pole lub na drogi krzyżowe i tam stanąwszy, całe zgromadzenie słucha pobożnie ewangelii przez promotora włościanina czytanej, a następnie kazania lub nauki duchownej tegoż; poczem wszyscy składają na to miejsce po gałązce drzewca lub inne drobne przedmioty i to zowią zakopaniem ewangelii, przez co miejsce to uważa się za poświęcone i odbierając cześć religijną, służy przez czas niejaki za stację kompanii pobożnej, aż nim inne na ten cel miejsce wybrane nie będzie – cyt.Wędrówki po gubernii augustowskiéj w celu naukowym odbyte, Połujański, Aleksander (1814-1866), wyd. , s. 71
