Prawda, łączona jest z prawdomównością, szczerością, uczciwością, dyskrecją i otwartością człowieka. Taką postawę uważa się za cnotę, a osobę ją realizującą określa się mianem, iż „żyje w prawdzie”. W narodzie wyznającym w większości wiarę katolicką winno się to objawiać naśladowaniem Chrystusa, jego miłości do człowieka.
Życie w prawdzie wymaga kierowania się miłością i poszanowaniem prawdy. Woła o dobro i bezpieczeństwo drugiego człowieka, poszanowanie życia prywatnego. Dobro wspólne są wystarczającymi powodami do przemilczenia tego, co nie powinno być znane. Wykroczeniem przeciw VIII przykazaniu jest składanie fałszywego świadectwa, krzywoprzysięstwo i kłamstwo. Uzupełnia je wypowiadanie pochopnych sądów, obmowa, zniesławienie, oszczerstwo, a także pochlebstwo, służalczość, chełpliwość, zwłaszcza gdy zmierzają one do osiągnięcia niegodziwych korzyści poprzez wszelkiego rodzaju manipulacje, których efektem staje się publiczne zniesławienie człowieka. Wielkość wyrządzanego w ten sposób zła może być potęgowana przez wykorzystywanie mediów.
Przykazanie VIII – Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu – odwołuje więc nas do dwóch pojęć: prawdy i kłamstwa. Co wybieramy….
