Pielgrzymowanie i Sanktuarium są mocno ze sobą powiązane. Pielgrzymowanie do niego to bardzo rozpowszechniony i charakterystyczny wyraz pobożności ludowej.
Kodeks Prawa Kanonicznego definiuje Sanktuarium jako Kościół lub inne miejsce święte, do którego – za aprobatą ordynariusza miejscowego- pielgrzymują liczni wierni, z powodu szczególnej pobożności /KPK, kan 1230/.
- W znaczeniu teologicznym Sanktuarium powstaje dość często pod wpływem pobożności ludowej i jest znakiem czynnej oraz zbawczej obecności Pana w historii. To miejsce odpoczynku, w którym lud Boży, pielgrzymujący po drogach tego świata ku Miastu przyszłemu, nabiera sil na dalszą drogę.
- Sanktuarium jest ikoną „zamieszkiwania Boga wśród ludzi”/Ap 21,3/ i odsyła ku „tajemnicy świątyni”, która wypełnia się w ciele Chrystusa, w społeczności kościelnej i w poszczególnych wiernych.
- Sanktuarium jest znakiem Bożej obecności, miejscem ciągle nowego urzeczywistniania przymierza ludzi z Bogiem i pomiędzy sobą.
- Sanktuarium jest miejscem Ducha, gdyż jest to miejsce, w którym wierność Boga nas dosięga i przekształca. Do Sanktuarium idzie się przede wszystkim po to, by wzywać i przyjąć Ducha Świętego, by wnosić potem tegoż Ducha we wszystkie sprawy życia.
- Kodeks Prawa Kanonicznego mówi: „W Sanktuarium należy zapewnić wiernym obfitsze środki zbawienia przez gorliwe głoszenie Słowa Bożego, przez odpowiednie ożywienie życia liturgicznego, zwłaszcza przez sprawowanie Eucharystii i pokuty oraz przez kultywowanie zatwierdzonych form pobożności ludowej.
- „Celebracja Eucharystii jest szczytem i jakby punktem centralnym całego duszpasterstwa w Sanktuariach”. Jej zatem należy poświęcić najwięcej uwagi, by była przykładnie sprawowana i prowadziła wiernych do głębokiego spotkania z Chrystusem w Sanktuarium.
- Sanktuarium to także miejsce kultury. W nich można podziwiać dzieła sztuki, organizuje się wykłady i konferencje, podejmuje się inicjatywy wydawnicze, realizuje się koncerty, wystawy i inne działania artystyczne i literackie.Jednak, owa działalność kulturalna Sanktuarium łączyła się z pierwszorzędnym zadaniem, jakim jest chwała Boga, dzieło ewangelizacji i świadczenie miłosierdzia.
