My i los naszej małej ojczyzny

      Możliwość komentowania My i los naszej małej ojczyzny została wyłączona

Trudno jednoznacznie zdefiniować pojecie „mała ojczyzna”. Prof. Leszek Kołakowski: [Mała ojczyzna] to miasto, czy wieś w której się urodziliśmy, to środek świata. To przestrzeń niewielka, w której się obracamy – nasze domy, ulice, cmentarze, kościoły, to przestrzeń niewielka wielkim wysiłkiem ludzkim zabudowana, przez wojny niszczona i odbudowywana, to centrum świata.

Los własnych regionów – małych ojczyzn leży w naszych rękach. Wymaga on od nas lokalnego patriotyzmu, więzi lokalnych, działania na jej rzecz.. Ważnym elementem budowania więzi mieszkańców z małą ojczyzną jest polityka. Władze miast i gmin podejmują różne inicjatywy na rzecz angażowania mieszkańców w życie swoich miejscowości. Należy do nich np. tworzenie rad dzielnic i sołectw, prowadzenie konsultacji społecznych, organizacja budżetu obywatelskiego czy choćby imprez masowych dla całej lokalnej społeczności.

Istotne jest abyśmy , jako społeczność lokalna, brali udział w życiu publicznym, w tym w kształtowaniu polityki samorządu terytorialnego i dążeniu do podnoszenia jakości życia. Istnieją różne formy partycypacji społecznej, np:

  • Udział w konsultacjach społecznych w zakresie polityki realizowanej przez samorząd, np. przy wybranych inwestycjach czy w zakresie budżetu.
  • Aktywizacja w obrębie organizacji pozarządowych.
  • Udział w wydarzeniach organizowanych przez władze, w tym zwłaszcza imprezach społeczno-kulturalnych.
  • Korzystanie z prawa do składania petycji, dostępu do informacji publicznej oraz podejmowanie obywatelskich inicjatyw uchwałodawczych i ustawodawczych.
  • Udział w życiu lokalnego sołectwa, osiedla lub dzielnicy.
  • Zgłaszanie projektów budżetu obywatelskiego i udział w głosowaniu nad projektami.
  • Zgłaszanie uwag do propozycji zmian planu zagospodarowania przestrzennego.
  • Udział w wyborach samorządowych.

Starajmy się konsekwentnie realizować zasadę : „Nic o nas, bez nas”. Pamiętajmy ! Nieobecni nie mają racji. Nie dajmy się podzielić „wilkom w owczej skórze”. Samy najlepiej zadbamy o swój własny los i los naszych małych ojczyzn. Nasi przodkowie dali nam tego dobre przykłady.

 

Download PDF