Z dąbrowskich dziejów

„Przeto bracia moi najmilsi, bądźcie wytrwali i niezachwiani, zajęci zawsze ofiarnie dziełem Pańskim, pamiętając ,że trud Wasz nie pozostanie daremny w Panu” (1 Kor, 15,58)

Poniżej fragment krótkiego zarysu dziejów powstania parafii w Dąbrówce. Wdzięczni za trud naszych przodków i otrzymane dziedzictwo, obecnie pragniemy ukazać proces powstania parafii św. Anny w Dąbrówce. Postaramy się pokazać ten czas nie tylko jak czas budowania świątyni i towarzyszących jej budynków, ale przede wszystkim naszej wspólnoty parafialnej.

Wyrażamy ufność, iż praca ta zacieśni więzy wspólnotowe, ukaże naszą wdzięczność wobec dziedzictwa, jakie przekazali nam Ci, którzy tworzyli nasz dąbrowski kościół i parafię. W nadziei, iż pomoże to nam dostrzec te dary, wzbudzić wdzięczność, umocnić naszą wiarę i dać okazję do jej wyznawania i przekazywania kolejnym pokoleniom.

Niektóre z danych są nieco niespójne, wzajemnie nieco sprzeczne, ale istota przedstawia się następująco:

Na początku XV wieku we Szkwie powstaje książęcy dwór myśliwski. Trwa proces osadnictwa w Puszczy.
19 grudnia 1732 roku biskup płocki Andrzej Stanisław Załuski przyznał na uposażenie Seminarium Duchownego w Pułtusku dziesięcinę snopową należącą do stołu biskupiego ze wsi starostwa ostrołęckiego. Wśród wykazu wiosek odnajdujemy nasze miejscowości: Grale , Golanka, Łodziska, Szkwa, Kurpiewskie, Kopaczyska, Czarnia, Dąbrówka, Płoszyce, Lelis, Durlasy, Łęgi Dworskie.

Tuż po roku 1740 do parafii w Kadzidle biskup J. E. Szembek (1751-1758) dołączył do Kadzidła wioski z parafii ostrołęckiej: Brzozowa, Dąbrówka, Długi Kąt, Dylewo, Gibałka, Lelis, Łodziska, Nasiadki i Tatary.
5 marzec 1758 roku, tj dzień ostatecznego ustalenia granic podziału parafii ostrołęckiej i kadzidlańskiej, jest oficjalnym dniem przynależności wioski Dąbrówka /wioski należącej do dóbr koronnych/ do parafii w Kadzidle.
1790 roku w Dąbrówce powstaje kaplica na pamiątkę zwycięskiej bitwy z Krzyżakami. Kaplica nosi wezwanie Niepokalanego Poczęcia NMP. Tu dwa razy do roku odbywają się uroczyste odpusty. Jest to na św. Annę i dzień narodzin Matki Boskiej. Do kaplicy przeniesiono obraz uważany za cudowny. Przybywają liczne pielgrzymki z Ostrołęki, Kadzidła, Turośli Zaręb, Kolna, Nowogrodu.
Inne źródła podają, iż 25 września 1795 roku z inicjatywy biskupa płockiego Onufrego Kajetana Szembeka. Nie była to kaplica cmentarna, lecz była to kaplica zastępująca kościół parafialny.Fundatorką pierwszej kaplicy w Dąbrówce z 1798 roku była dziedziczka Miłobędzka z Drogoszewa. Było to jej wotum za odzyskany wzrok po wielu latach ślepoty. Kaplica była pod wezwaniem św. Anny, a na zesłanie Ducha św. był tu 3-dniowy odpust, który z czasem przeniesiono do Kadzidła.
Mieszkańcy Dąbrówki pamiętając obietnicę biskupa w 1810 roku domagali się stałego „rezydenta” przy kaplicy, ale też prosili o utworzenie parafii.
11 stycznia 1823 roku lud tutejszy skierował stosowną prośbę do biskupa płockiego Adama Michała Prażmowskiego /1817-1836/ o utworzenie nowej parafii w Dąbrówce..
W 1823 roku przedstawiciel biskupa zwrócił się do władzy cywilnej o ścięcie drzewa, gdyż wierni większym szacunkiem odnosił się do sosny, niż do tajemnicy ołtarza .
w 1826 roku tenże biskup płocki polecił proboszczom z Kadzidła, Nowogrodu i Ostrołęki, by co trzecia niedziela odwiedzali kaplicę, aby tym sposobem była tu stale msza święta w niedziele. Na utrzymanie stałego kapłana brakowało funduszy. Proboszczowie zaś mieli spełniać swe czynności bez specjalnego wynagrodzenia.
W 1849 roku wierni pisali do biskupa, że do Dąbrówki przybywa jednak jeden raz na rok proboszcz z Kadzidła w dzień Zielonych Świąt.. Prosili o księdza na stałe lub by przynajmniej dojeżdżali z trzech parafii, jak to było dawniej. Nie podejmowali się jednak Budowy plebani. Na utrzymanie kapłana nie mieli funduszy,
W maju roku 1850 nastąpiły objawienia Matki Bożej z Dzieciątkiem na barci dwom dziewczętom Marcynie i Rozynie. Zaczęły się dział cuda, które trwały ok. 20 lat……….

========================================================

Ps. Z uwagi na ochronę praw autorskich, nie zostały podane źródła poszczególnych informacji. Całość dziejów w przygotowywanej publikacji.

P	W	Ś	C	P	S	N
			1	2	3	4
5	6	7	8	9	10	11
12	13	14	15	16	17	18
19	20	21	22	23	24	25
26	27	28	29	30	31

„Przeto bracia moi najmilsi, bądźcie wytrwali i niezachwiani, zajęci zawsze ofiarnie dziełem Pańskim, pamiętając ,że trud Wasz nie pozostanie daremny w Panu” (1 Kor, 15,58)

Niektóre z danych są nieco niespójne, wzajemnie nieco sprzeczne, ale istota przedstawia się następująco:

Na początku XV wieku we Szkwie powstaje książęcy dwór myśliwski. Trwa proces osadnictwa w Puszczy.

Tuż po roku 1740 do parafii w Kadzidle biskup J. E. Szembek (1751-1758) dołączył do Kadzidła wioski z parafii ostrołęckiej: Brzozowa, Dąbrówka, Długi Kąt, Dylewo, Gibałka, Lelis, Łodziska, Nasiadki i Tatary.

5 marzec 1758 roku, tj dzień ostatecznego ustalenia granic podziału parafii ostrołęckiej i kadzidlańskiej, jest oficjalnym dniem przynależności wioski Dąbrówka /wioski należącej do dóbr koronnych/ do parafii w Kadzidle.

Mieszkańcy Dąbrówki pamiętając obietnicę biskupa w 1810 roku domagali się stałego „rezydenta” przy kaplicy, ale też prosili o utworzenie parafii.

11 stycznia 1823 roku lud tutejszy skierował stosowną prośbę do biskupa płockiego Adama Michała Prażmowskiego /1817-1836/ o utworzenie nowej parafii w Dąbrówce..

W 1823 roku przedstawiciel biskupa zwrócił się do władzy cywilnej o ścięcie drzewa, gdyż wierni większym szacunkiem odnosił się do sosny, niż do tajemnicy ołtarza .

W maju roku 1850 nastąpiły objawienia Matki Bożej z Dzieciątkiem na barci dwom dziewczętom Marcynie i Rozynie. Zaczęły się dział cuda, które trwały ok. 20 lat……….