To rachunkowe księgi parafii,czy klasztoru. Wszelkie składki zapisywano w, tak zwanej, księdze sznurowej. Nazwa pochodziła od sznurka, który łączył karty księgi, a na związaniu posiadał pieczęć. Każda karta miała numerację ciągłą, na ostatniej karcie naczelnik powiatu składał podpis i wyciskał pieczęć. Wszystko to gwarantowało nienaruszalność księgi, przeciwdziałało fałszerstwom. Księgi sznurowe zaprowadzano po 1863 r.
