„….A kule i szczudła, jakie po cudownych uzdrowieniach były za ołtarzem, a potem na strychu kościoła, jedn z księży /przyp. ko. 1900 roku/ kazał zebrać na gromadę i na cmentarzu spalić. Była ich z fura z różnych stron…” – cyt. Adam Chętnik, Dąbrówka. Kościół i parafia w powiecie ostrołęckim, s 32.
Świadectwo to Adam Chętnik spisał na podstawie zeznań mieszkańców Dąbrówki. O tym wydarzeniu wspomina również Henryk Dąbrowski we swych wspomnieniach z okresu lat dziecinnych ok. 1945-46 roku.
