Pielgrzymowanie to wyruszenie z miejsca – punktu naszego życia, w którym obecnie jesteśmy – ku Bogu. Ku Bogu podążali i podążają ci wszyscy, którzy wędrują do Królowej Ludu Kurpiowskiego w Dąbrówce koło Ostrołęki. Tradycją Kurpiów jest pielgrzymowanie. Kompanie odpustowe wędrowały od dawien dawna. Jednak do dąbrowskiej świątyni pielgrzymowanie ma szczególny charakter. Zobaczmy, jak to wygląda w świetle dostępnych pisanych informacji o tym dąbrowskim kulcie?
Pierwsze historyczne ślady pielgrzymowania odnajdujemy w archiwach i datowane są one na rok 1797 r.. To pruska wzmianka o pielgrzymce do Dąbrówki koło Ostrołęki. Kolejną wzmiankę zawiera Kronika Wiadomości Krajowych i Zagranicznych. 1860, № 111 (28 kwietnia), przywołująca liczne pielgrzymki z Myszyńca, Turośłi, Kolna, Zaręb, Nowogrodu, Ostrołęki. Najciekawszy jest fakt wzmianki o cudownym obrazie Matki Boskiej.
W maju roku 1850 nastąpiły objawienia Matki Bożej z Dzieciątkiem na barci dwom dziewczętom Marcynie i Rozynie. Po wydarzeniach w roku 1850, Dąbrówka stała się sławna w okolicy. Do dąbrowskiej Pani, pomimo zakazu cara, pielgrzymowali także powstańcy. Z czasem ruch pielgrzymkowy osłab, jednak wiara i pamięć, przekazywana z pokolenia na pokolenie przetrwała. Wiersze, pieśni, zapiski, notatki, wspomnienia, artykuły różnych osób pozwoliły zachować pamięć o tych wydarzeniach.
24 sierpnia 1896 roku na łamach Kuriera Warszawskiego znajduje się wzmianka o odpuście /23.08.1896/ w parafii Dąbrówka na Kurpiach, która była jednym z najważniejszych ośrodków religijnych na Mazowszu.. Wzmianka ta, powiązana jest z informacją o śmierci ks. Prałata Kapituły Archidiecezji Warszawskiej Rocha Filochowskiego, który został pochowany w Piskach. Zmarł natomiast w drodze na odpust do Dąbrówki. Towarzyszył mu ks. Józef Stelmach – Prałat Kapituły Płockiej. i proboszcz parafii w Ostrołęce – źródło: Kurier Warszawski z dnia 24 sierpnia 1896 nr 234, R.76, str. 3.
Historia obrazu MB Nieustającej Pomocy, który przybył z Watykanu do Dąbrówki mówi o 4 tys. Pielgrzymce z Ostrołęki. Obraz ten został poświęcony przez Ojca świętego Leona XIII i przywieziono go na stację do Ostrołęki. Skąd w 4 tys. Pielgrzymce przyniesiono do Dąbrówki.. Sprowadzenie obrazu zawdzięczamy naszemu pierwszemu proboszczowi ks. A.E. Umińskiemu. O tym wydarzeniu donosi Kurier Warszawski nr 267, 27.09.1898 r.
O żywej tradycji pielgrzymek do Dąbrówki na odpusty wspomina Jadwiga Kadłubowska ur. 1864 z Białobrzegu Bliższego pow. Ostrołęka. Przedstawicielka miejscowej szlachty tak mówiła: „Na odpusty to oni chodzili do Łomży, do Wąsewa, Proscyni za Bug, i do Kadzidła, i do Dąbrówki, i do Myswzyńca, i do Gietrzwałdu, i do Rudy. Szli oni i do Częstochowy. Brali z sobą chleba, suchy serek, a jek który nie miał, to samego chleba i szli. Naród z puscy to lubił iść, on był w tym rozmiłowany. A szlachta to nie dbała o to.” – wypowiedź za Jacek Olędzki „Kultura artystyczna ludności kurpiowskiej”.
Adam Chętnik w pracy “ Dąbrówka . Kościół i parafia w powiecie ostrołęckim, Nowogród pod Łomżą 1937 rok, pisze: Pisząc o Dąbrówce, myślałem nie tylko o tym, by ją wyróżnić spośród innych wiosek puszczańskich, gdzie parafia i kościół powstały w specjalnych okolicznościach, gdzie na budowę kościoła – dziś najstarszego kościoła drewnianego w tych stronach – złożyło się wiele lat starań i zabiegów. Chciałem też i ludności przypomnieć te lata, gdy Dąbrówka otoczona była przez wszystkich czcią, gdy głęboka wiara ludu ściągnęła nań źródła łask Matki Bożej zwanej “Dąbrówkowską”, gdy tłumne kompanie z bliższych stron ciągnęły tu ze śpiewem pobożnym i warkotem bębnów kościelnych, aż echo biło o stropy stuletnich drzew puszczańskich. Do Dąbrówki i ja chodziłem na odpusty w młode lata…”
Natomiast dąbrowski rodak Henryk Dąbrowski tak wspomina “…Po Mszy zachodziłem do rogowej prawej wieży. Stał tam duży, mosiężny bęben na trzech nóżkach, obszyty z wierzchu, białą wyprawioną skórą. Uderzany pięścią, wydawał, gruby, dudniący głos. Do czego służył? Otóż dawniej używały go dąbrowienskie kompanie odpustowe idące na odpust Kadzidła, Kuziów, Zbójnej a nawet dalszego Nowogrodu. Niosło go go z przodu dwóch mężczyzn, a trzeci uderzał w niego drewnianą pałką. Echo uderzenia niosłoi się daleko po Puszczy Kurpiowskiej. Ludzie dołaczali do pielgrzymki odpustowej, śpiewając nabożne pieśni. Zawsze na czele śpiewających szedł pan Andrzej Laskowski z Dąbrówki, z rozłożonym śpiewnikiem w ręku. Był to miejscowy gospodarz lubiący śpiewać stare pieśni religijne…”.
Pielgrzymowano do nas nawet zza tzw. rzeki, czyli Narwi. Tadeusz Srebrowski – rodak z Rydzewa tak wspomina ten fakt tuż po II wojnie światowej: “Często wracam do wspomnień jak na piechotę z dziadkiem po przeprawieniu się przez Narew z Rydzewa docieraliśmy na odpust do Dąbrówki. Przypominam sobie jak ksiądz nawiązał do tragicznego w skutkach zrzucenia bomby atomowej na Hiroszimę i Nagasaki”.
W okresie władzy komunistycznej pielgrzymowanie do Dąbrówki ustało. W roku 2004 przyszły pierwsze powojenne zorganizowane pielgrzymki. W tym roku, w XX rocznicę męczeńskiej śmierci Ks. Jerzego Popiełuszki, ostrołęcka młodzież przyniosła Krzyż jemu dedykowany, który wraz z marmurową tablicą, został umieszczony na frontonie świątyni. Napis na tablicy brzmi: „Kościół św. Stanisława Kostki, Warszawa – Żoliborz, Kościół N.N.M.P. Fara Ostrołęka dla Kościoła św. Anny w Dąbrówce”.
Rok 2010, dzięki staraniom ks. kan. Stanisława Grosfelda, przyniósł parafii dar ogłoszenia świątyni wraz z Kaplicą Objawień jako Sanktuarium Matki Boskiej Dąbrowskiej – Królowej Ludu Kurpiowskiego, patronki leśników i pszczelarzy. Ruch pielgrzymkowy przybrał na sile. Ale o jego byt i rozwój konieczna jest ustawiczna wszechstronna troska. Od kilku lat w dniu 1 maja odbywa się także regionalna pielgrzymka młodych. W roku zeszłym po raz pierwszy przybyła na uroczystości odpustowe pielgrzymka rowerowa z Ostrołęki. Rowerami przyjechało ok. 80 pielgrzymów, w tym pielgrzymi z Ostrołęki i Kolna.
Na łamach Zeszytów Kolneńskich. Prusiński Janusz opisuje rowerowe pielgrzymki z Kolna do Dąbrówki. A było ich już XIII. Grupa osób z parafii św. Anny w Kolnie od lat przyjeżdża na odpust Narodzenia NMP. Można rzec, iż nasz obecny Proboszcz ks. Artur Akimowicz przywędrował do naszej Matki za nimi.
Zgodnie z Dekretem Bp Stanisława Stefanka 1648/B/2010, zostało ustanowione Sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Dąbrowskiej – Królowej Ludu Kurpiowskiego Patronki Leśników i Pszczelarzy. Co roku na odpust MB Siewnej pielgrzymi podążają do dąbrowskiej Matki.
W ostatnich latach odbyło się kilka pielgrzymek młodzieży na dąbrowski odpust w dniu 01 maja w dzień św. Józefa Rzemieślnika. Czy przyjdą i w tym roku?
