Powszechnie mówi się, iż sport łączy pokolenia, integruje rodziny i społeczeństwo, aktywizuje społecznie, budzi patriotyzm, uczy zasad fair-play,, uczy kontaktów międzyludzkich, bawi i rozwija, łączy siły z biznesem etc. Aktywny tryb życia pozytywnie wpływa na życie społeczne. Uprawiając sport, chociażby przez małe „s”, promujemy siebie i swoją małą Ojczyznę. Sport staje się dumą społeczności lokalnych, ale czy zawsze?
Obserwując baczniej sportowy świat gminny daje się zauważyć coraz większe jego podziały. Przykładowo zwróćmy uwagę na ostatnie wydarzenia sportowe. W jednym czasie było ich kilka: turniej sołectw, bieg ku pamięci Stanisława Dzięgielewskiego, czy też wiejskie imprezy plenerowe.Wszystkie związane ze sportem, blisko siebie, dotyczące tej samej rodziny gminnej, ale jakby zupełnie sobie obce. A przecież można byłoby jest połączyć ze sobą, zorganizować wspólnie. Ziemia kurpiowska ma wielkie powody do dumy ze swego sportu, ale władza jednych docenia a innych nie.Jednych nagradza, a drugim robi schody w tym temacie. Wytwarza się więc klimat hołdujący zasadom: każdy sobie, my i oni, nasze i ich, lepsi i gorsi, kto jest nie z nami jest przeciwko nam. Taki stan zamiast jednoczyć dzieli.
Dlaczego tak jest? Czyżby kolejny rozkwit zasady „dziel i rządź”? Wiadomo, kto ma kasę ten rządzi . Cóż,większość z nas chce i dąży przecież tego stanu. Takie są dzisiaj chyba standardy, i to nie tylko społeczne….Dokąd to jednak prowadzi…? A miało być tak pięknie….
