„…w gminie Lelis żyją i mieszkają aktywni, pracowici ludzie, którzy dbają o to, aby ten skraj Kurpiowskiej Puszczy Zielonej zapewnił najpiękniejsze wrażenia, pozwolił oddychać pełną piersią, sycił oczy widokiem pięknych, grzybnych lasów, rozległych łąk i rybnych rzek. Dla samorządu gminy najważniejszym zadaniem jest bowiem stworzenie dobrych warunków do zamieszkania na tym niezwykłym terenie, dbanie o poziom oświaty, rozwój sportu, dobrą infrastrukturę dróg, kultywowanie tradycji kurpiowskiej kultury i folkloru…”– cyt słowa Wójta Gminy Lelis Stefana Prusika z pierwszej karty kalendarza gminnego na 2020 rok.
Zachęcam do lektury artykułu „Ośrodek Etnograficzny w Lelisie” zamieszczonego w wydawnictwie Wieś Mazowiecka nr 10, styczeń 2000 oraz zestawieniem go z danymi z wpisu Pana Kamila Stepnowskiego na FB z 26 lutego 2024 roku. Link poniżej.
Minęło 20 lat od napisania poniższego artykułu i obraz tegoż ośrodka jest zgoła odmienny. Nie funkcjonuje, zbiory rozproszone, budynek albo do rozbiórki lub do bardzo kosztownego remontu. Dlaczego tak jest i kto za taki stan rzeczy ponosi odpowiedzialność? Z jakich powodów akceptujemy i nagradzamy taki stan myślenia i działania? To książkowy przykład zgubnej drogi, ale widać, tak my mieszkańcy chcemy….. Czyżby vox populi , vox Dei – głos ludu, głosem Boga…?
