Krzysztof Bulak
Dąbrówka – niezwykłe miejsce na kurpiowskiej ziemi, potrzebuje atrakcyjnej oferty pobytowej dla pielgrzymów przybywających do znajdującego się w niej sanktuarium. Temu celowi miała służyć m.in. wspominana swego czasu strategia rozwoju sołectwa. Niestety kolejna myśl została dotknięta milczeniem stosownych osób i instytucji. Lepiej działać doraźnie, na pokaz, pod publikę, bo wizja kosztuje. Widać, iż myśli niepoprawnego nurtu trzeba przynajmniej wyciszyć. Nasze sanktuarium nie powinno mieć charakteru „przelotowego”, gdzie autokar z pielgrzymką zatrzymuje się na godzinę, dwie i jedzie dalej. Sanktuarium ze względów duchowych, należy odczytać także w kontekście jego otoczenia – kultury. Łącząc te dwa elementy można zrozumieć specyfikę objawienia, które zwykle ma głęboki związek z historią danego regionu, z krajobrazem, z mieszkańcami. Tak też jest i u nas. Aby poczuć nasze sanktuarium, trzeba spędzić dzień lub dwa w jego regionie. Nasza lokalna kultura doskonale wpisuje się w niezwykłość dąbrowskiego miejsca. Miejsca, które nie powinno nawiedzać się w tzw trybie „fast-food”. Trzeba także pomyśleć o zaspokojeniu potrzeb zagranicznych pielgrzymów. Materiały informacyjne w kilku językach to minimum. Dochodzą do tego audioprzewodniki. Potrzeba nam też dobrej promocji poza krajem, zwiedzanie ojczyzny św. Jana Pawła II dla większości katolików na całym świecie powinno być czymś interesującym. Dla nas o tyle istotne, gdyż Dąbrówka znajduje się na szlaku ziemskiej wędrówki tego wielkiego syna naszej Ojczyzny.
