Wzajemnym odwiedzinom rodzinnym podczas Świąt Bożego Narodzenia towarzyszą także pobyty w kościołach i kaplicach. Tam odnajdujemy przepiękne szopki przypominające nam pamiątkę wydarzeń z Betlejem. Bogactwo tych „cudów” rąk ludzkich przykuwa uwagę – szczególnie dzieci, ale także skłania do zadumy i refleksji, poucza.
W kościele parafialnym w Lelisie szopka bożonarodzeniowa zawiera dwa wymiary, poza pamiątką Narodzenia Jezusa zawiera wymiar ewangelizacyjny. Nawiązuje do obecnego hasła roku kościelnego „Idźcie i głoście” oraz do obchodów roku św.Brata Alberta.
Symbolika różnych eksponatów umieszczonych na wyciągniętych złożonych dłoniach ludzkich dociera do umysłu i serc ludzkich. Zdawałoby się, iż są to proste mało znaczące symbole, ale jednak. Wymowne są słowa księdza Proboszcza tej parafii, iż umieszczone tam rzeczy mają nam przypominać podstawowe wartości każdego życia ludzkiego. I czynią to. Kto z nas nie zna wymowy poniższych eksponatów;
- poziomica – zachowywanie poziomu i pionu w życiu społecznym, rodzinnym, osobistym.
- chleb – dar serca dla potrzebujących, głodnych, nędzarzy, bezdomnych, żyjących na marginesie społeczeństwa;
- straż pożarna – uczynki miłosierdzia wobec innych, przybywanie im z pomocą
- Ewangelie – niekończący się obowiązek głoszenia Dobrej Nowiny światu
- serce – miłość, dobroć dla siebie i innych.
Bogactwo naszych szopek jest więc przeogromne.
