Aktywność społeczna może i powinna występować w różnych wymiarach oraz w wielu formach. Lokalny poziom rozwoju społeczeństwa obywatelskiego ma największy wpływ na jakość funkcjonowania naszych społeczności lokalnych, na ich rozwój i poziom życia. Rozglądając się wokół, bez trudu można zauważyć, iż pomiędzy jakością życia w poszczególnych gminach jest duża przepaść, w jednych żyje się łatwiej, w drugich trudniej. W pewnych gminach kwitnie życie kulturalne, dzieci mają bogatą ofertę na wartościowe spędzanie wolnego czasu, osoby starsze mają dobrą infrastrukturę zdrowotną – łatwiejszy dostęp do lekarza, spotkania dla seniorów, w innych gminach nie ma nic albo jest oferta w bardzo ograniczonym wymiarze.
W dużej mierze zależy to od gospodarności władz gminy, od ich zaangażowania w działania na rzecz mieszkańców, umiejętności pozyskiwania środków zewnętrznych np. z Unii Europejskiej. Trzeba też jasno powiedzieć, że zależy to i od nas samych. Każdy z nas może bowiem wpływać na to, jak rozwiązywane są problemy lokalne. Pomysłów na działania są tysiące. Istotne są tu cenne inicjatywy mieszkańców. Jak pokazuje życie, w społecznościach w których aktywność mieszkańców jest wysoka i mieszkańcy angażują się w sprawy lokalne, jakość życia jest dużo wyższa niż w tych gminach, w którym mieszkańcy nie chcą zajmować się sprawami społecznymi.
Na własnym podwórku, z łatwością możemy dostrzec to w poszczególnych wioskach. Przykładowo dobrych przykładów dostarczają tu mieszkańcy Olszewki, Obierwi, Szafarczysk, Gąsk, Szkwy czy Łęgu. Zgłaszane inicjatywy i podejmowane działania owocują. Społeczności wiosek jednoczą się, ożywiają, chcą zachować swój byt i rozwijać się. Władze lokalne chcąc nie chcąc, podejmują działania by im to umożliwić. Aktywność mieszkańców, niejako wymusza na nich prawidłową formę służby społecznej dla dobra tych, od których otrzymali nie tylko zaufanie, ale także podjęli się konkretnych powinności. Dołączajmy więc do tych wspólnot.
