Okiem mieszkańca – przekraczanie granic

      Możliwość komentowania Okiem mieszkańca – przekraczanie granic została wyłączona

Czy w życiu publicznym są jeszcze jakieś granice zwykłej ludzkiej przyzwoitości? Coraz bardziej wydaje się, że takowych granic już nie ma, albo zostały bardzo mocno przesunięte w nieludzką stronę. Spór o Trybunał Konstytucyjny trwa w najlepsze, zadłużenie kraju rośnie do niebotycznych rozmiarów, gospodarka hamuje, wyludniamy się, zło jest nazywane dobrem i promowane. Człowieka zastępuje wirtualny świat, a religia dzieli – zamiast łączyć, scalać. Zanikają rodziny, więzy międzyludzkie. Dla „dzikiego zysku” syn staje przeciw ojcu, podnosi na niego rękę. Przykładów można mnożyć bez końca. Jednym słowem „obłęd”. Widzi to coraz więcej z nas i zaczyna krzyczeć, ale wydaje się, że to głos wołający na pustyni. Każdy kto ośmieli się mówić prawdę, w taki czy inny sposób jest przywoływany do porządku. Nie wolno przecież destabilizować działania, tych, którzy urodzili się do władzy. A jedynie panująca i słuszna władza ma wszelkie prawa i jest poza Konstytucją, poza zwykła ludzką przyzwoitością. Bo Konstytucja i przyzwoitość to jedynie ci, co u władzy. Tak według wielu ma być. „I co mi zrobisz powiedzą niektórzy”?

W pojedynkę niewiele, ale w grupie już tak. Pamiętajmy o tym, aby być narodem użytecznym, nie bezmyślną niewolniczą masą.

 

Download PDF