Już ponad 14 000 wpisów figuruje w ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski. W okresie, gdy nasze myśli szczególnie biegną ku tym, którzy odeszli, a pamięć o bliskich skłania nas do odwiedzania ich grobów, zwróćmy szczególną uwagę na miejsca spoczynku weteranów walk o wolność i niepodległość Polski. To groby tych, którzy swoim życiem, odwagą i poświęceniem zapisali się w historii. Jednym z nich jest grób Jakuba Camleta z Nasiadek usytuowany na dąbrowskim cmentarzu parafialnym. Taką samą tabliczkę ma również grób ks. Placyda Podgórskiego – duszpasterza w Dąbrówce w latach 1885-1888, także uczestnika powstania styczniowego.

Jakub Camlet
ur. 1844 w Nasiadkach, zm. w 1929 roku. Powstaniec styczniowy spoczywa na cmentarzu w Dąbrówce. Jego grób w inwentaryzacji cmentarnej posiada nr 923. A w ewidencji grobów weteranów walki o wolność i niepodległość Polski Instytutu Pamięci Narodowej w Warszawie nosi nr. 13325. W Księdze Zmarłych Parafii pw. św. Anny w Dąbrówce zachowały się następujące dane:
Jakub (Jakób) Camlet s. Wojciecha, matka nieznana, rolnik zm. 19.01.1929 r. l. 85, urodzony w Nasiadkach, zostawił żonę Annę z domu Wietka. Według opowieści rodzinnych, zatrzymany przez carskie wojsko po upadku powstania, został skazany na karę śmierci, ale – czy to ze względu na młody wiek, czy na amnestię – kara ta została złagodzona i zamieniona na „karę kijów”. Polegała ona na publicznym okładaniu skazańca kijami, co bardzo często kończyło się śmiercią, ale dawało też szansę na przeżycie. Karę tę często stosowano wobec dezerterów z armii carskiej, co potwierdzałoby tezę o jego ucieczce przed „branką”. Jakub karę przetrwał. Na syberyjskim zesłaniu spędził 20 lat. Po odbyciu kary wrócił do Nasiadek. W czasie powstania był w stopniu szeregowca, a w 1923 roku został awansowany do stopnia podporucznika. Wówczas otrzymał też specjalną rentę dla weteranów. Prawdopodobnie pracował także w urzędzie gminy w roli sekretarza. Rodziny Niedzieckich i Witkowskich z Nasiadek w swych żyłach mają jego krew.

