W pracy Piotra Kincewicza „Agonia i nadzieja, Poezja Polska od 1956 r”, tom III, Warszawa 1993, s448 odnajdujemy poniższe słowa:
„Ostrołęka, jak wiadomo leży w głuchych borach, z jednej strony wciska się w ulice Puszcza Biała, z drugiej – Zielona. Pogłos cywilizacji rzadko tu dociera, a i stąd wieści długo do Warszawy wędrują. Wiadomo, że jada się tu głównie kugiel – rodzaj babki z kartofli, potrawę zapożyczoną od Żydów /stąd i kultura miejscowa judeo-kurpiowska/”.
