Poniżej jeden z utworów Witolda Kuczyńskiego z Czarni, który możemy odnaleźć w periodyku „Nasze dziedzictwo”, s.621:
„Nad brzegiem lasu, w łubogiej chatce, gdzie brzeg Trybowki wylewa,
nieletni chłopiec, siedząc przy matce, w takich sia słowach łodzywa.
Ach droga mamo, gdzie jest nas łojciec, cemoj łon do nas nie wraca,
może byś była bardziej scansliwa i nilsa była ci praca.
Ach drogi synu ty łojca ni mas, zyje poniandzy wrogami,
ruski zaborca wzion go w nie wola, zniłuj się Boze nad nami.
Ach droga mamo pojda do wokska, zgodza się na łochotnika,
może mnie przyjno, jek jam łopoziam ze jestem synam Kurpsika.
Ach drogi synu, weź jesce brata i idźta w łobce krainy,
wracajta z łojcem, zatłucta kata, za wolność swojej dziedziny”.
