Okres I wojny światowej przyniosła ludności kurpiowskiej ogromną niedolę. Ludność żyła w okropnych warunkach. Nie mając domów kryła się w po piwnicach i okopach. Naprędce budowano gdzieniegdzie chlewki i baraki by mieć schronienie. Brakowało ziarna na zasiew, koni, a ziemię orały kobiety i dzieci, wszechobecne były kartki na żywność. Do wypieku chleba używano kasztanów, otrębów, a nawet trocin i słomy. Biały chleb dostępny był jedynie na receptę. Wokół panowała szeroko zakrojona gospodarka rabunkowa okupanta..
W tych warunkach ludność próbowała pomagać sobie wzajemnie. Jedną z tych organizacji była Rada Główna Opiekuńcza powołana w Ostrołęce w 1916 roku. Ostrołęckiemu oddziałowi przewodniczyli m.in. ziemianin Antoni Glinka oraz ksis. Jan Nadratowski i Władysław Serejko. Siedzibę swoją miała ona przy ulicy Ostrowskiej. Prowadziła ona jadłodajnię dla dzieci w Ostrołęce i Myszyńcu. Utrzymywała czytelnię i bursę dla młodzieży, przychodnię lekarską dla ubogich, wypłacała zapomogi i wspierała kobiety w połogu. Pomimo niedoskonałości odegrała istotną rolę w życiu ludności – dzieci i dorosłych, którzy zdołali przetrwąc trudny czas pożogi wojennej, dzięki cierpliwej pracy członków tej organizacji
