30 lat temu, 4 czerwca 1989 roku, odbyły się w Polsce pierwsze wolne wybory do parlamentu /Sejmu i Senatu/. Tego dnia miliony Polaków, przy pomocy kart wyborczych zadały śmiertelny cios komunistycznej dyktaturze. Wybory te były owocem Okrągłego Stołu, porozumienia zawartego pomiędzy władzą, częścią opozycji i Kościołem. W wyniku wyborów udało się uruchomić lawinę wydarzeń, która pogrzebała PRL i całe sowieckie imperium. Polacy dali wyraz niezadowolenia wobec panującego systemu. Komunistyczna władza, która od II wojny światowej trzymała twardą ręką kraj zachwiała się w posadach, by w kilka miesięcy później ustąpić i teoretycznie przestać istnieć. Po tych wyborach, po władzę sięgnęła Solidarność.
O wynikach wyborów towarzysz Czesław Kiszczak tak mówił – „Przeciwnik ostro walczył od początku do końca, posługując się różnymi środkami. My działaliśmy w +białych rękawiczkach+, nie wykorzystując nawet ewidentnych okazji. Wyniki wyborów przeszły oczekiwania opozycji. Zaszokowały, nie wie, jak się zachować. Wybory do Senatu to nasza całkowita klęska”. – wypowiedź z 5 czerwca 1989 r. z posiedzenia Sekretariatu KC PZPR.
Co pozostało nam po tym okresie? Gdzie jest jedność, która łączyła naród? Czy właściwie zagospodarowaliśmy otrzymany wówczas dar? Czy rzeczywiście zrobiliśmy wszystko by być narodem wolnym w szerokim tego słowa znaczeniu?
