Obserwując nasze społeczeństwo lokalne, daje się zauważyć pewnego rodzaju wycofanie obywatelskie. Wielu z nas zauważa pewne zjawiska, potrzeby, ma pomysły, odczuwa brak swego miejsca w środowisku, chciałoby coś zmienić wokół siebie. Jednak brak nam odwagi wyjść z tym na zewnątrz, powiedzieć to, zacząć działać.
Fakt, iż jeśli ma się publiczne wsparcie finansowe i przychylność sprawujących władzę, to w tym zakresie coś powoli zaczyna się ruszać. Inaczej sprawa wygląda z pozycji tych, którzy tego nie mają zaszczytu dostąpić. Często ich głos, jest głosem wołającego na pustyni lub też brak jest odwagi by wychylić się i wyrazić swoje zdanie, opinię, pomysł czy oczekiwania. Obawa czy lęk? Presja środowiska, czy brak nadziei, iż ktoś zechce ich wysłuchać i usłyszeć?
Idea samorządu zakłada, że samorządy terytorialne mają zaspokajać potrzeby publiczne danego terenu. Czynią to we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność. Świadomość społeczna mieszkańców odgrywa tu istotną rolę. To mieszkańcy winni brać czynny udział w zarządzaniu gminą. Wyrazem czego mogą być budżety obywatelskie, inicjatywy uchwałodawcze, konsultacje społeczne, referenda, czy fundusze sołeckie. Wszystko to, ma być narzędziem stymulowania debaty publicznej i wspólnego rozstrzygania najważniejszych problemów.
Obecnie coraz więcej mieszkańców ma potrzebę uczestniczenia w zarządzaniu sprawami lokalnymi. Nie wszyscy zadowalają się dziś oddaniem raz na pięć lat głosu w wyborach samorządowych. Wielu Polaków chce mieć wpływ na najważniejsze decyzje podejmowane przez ich przedstawicieli w samorządzie. Nie należy się więc bać czynnego angażowania w sprawy lokalne, jasnego wyrażania swego zdania i potrzeb. Miejmy świadomość, iż sprawowanie mandatu radnego czy funkcji wójta, ma bowiem stanowić społeczną funkcję dla dobra wspólnego i o tym należałoby pamiętać. Tu jest istotna aktywność społeczna pomimo, iż może rodzić się czasem pytanie: czy warto?. Czyńmy tak nawet, jeśli wydawałoby się one nam zasadne.
Nie lękajmy się więc aktywnie uczestniczyć w życiu publicznym. Nasze milczenie jest zgodą na to co robią i decydują inni. Bierność = zgoda na decyzje innych, nawet te złe i krzywdzące oraz branie i ponoszenie współodpowiedzialności za nie. Nikt nas nie może mobbingować za poprawną postawę obywatelską.
