Powoli zbliżamy się do kolejnego narodowego święta przypadającego w dniu 11 listopada. Warto zatem przywołać tu prośbę jednego z polskich patriotów wypowiedziane ponad 40 lat temu. Czy pamiętamy i realizujemy je?
„Zanim stąd odejdę, proszę was, abyście całe to duchowe dziedzictwo, któremu na imię «Polska», raz jeszcze przyjęli z wiarą, nadzieją i miłością – taką, jaką zaszczepia w nas Chrystus na chrzcie świętym, abyście nigdy nie zwątpili i nie znużyli się, i nie zniechęcili, abyście nie podcinali sami tych korzeni, z których wyrastamy.
Proszę was, abyście mieli ufność nawet wbrew każdej swojej słabości, abyście szukali zawsze duchowej mocy u Tego, u którego tyle pokoleń ojców naszych i matek ją znajdowało, abyście od Niego nigdy nie odstąpili, abyście nigdy nie utracili tej wolności ducha, do której On «wyzwala» człowieka, abyście nigdy nie wzgardzili tą Miłością, która jest «największa», która się wyraziła przez Krzyż, a bez której życie ludzkie nie ma ani korzenia, ani sensu” – cyt. Jan Paweł II , Homilia w czasie Mszy św. odprawionej na Błoniach – Kraków, 9 czerwca 1979r.)
