Koncepcja stanu wojennego ustalona została w lutym 1981 roku. Ostatecznie termin wyznaczony jest na noc 12/13 grudnia. Wcześniej gen. Wojciech Jaruzelski żąda od Kremla potwierdzenia, że – w razie skutecznego oporu „Solidarności” – wojska sowieckie wesprą atak.Sowieci odmówili.Wewnętrzna okupacja okazała się skuteczna. Zaskoczenie, drakoński dekret, internowanie 10 tys. opozycjonistów, wystarczyło by społeczeństwo straciło energię obronną. Została mu odebrana na kilka lat jego podmiotowość. Podziemne struktury opozycji stały się wówczas alternatywą obywatelską wobec systemu komunistycznego. Poniżej dwa wyrywki prasowe z dziennika:
„Ktoś przyniósł i odczytał deklarację Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego. Była tam mowa o położeniu kresu anarchii i o ratowaniu kraju u progu katastrofy. Nastąpiło długie wyliczanie zarządzeń stanu wojennego. Wśród zakazów obejmujących wszystkie niemal dziedziny życia społecznego, dziwnie w tym mroźnym, zimowym dniu brzmiał zakaz używania kajaków i wszelkich łodzi na rzekach i jeziorach. Uświadomiło nam to, że topór który spadł obecnie na nasze barki, wisiał nad nami , gotów do ciosu, od wielu miesięcy” – pisarz Jan Józef Szczepański 13 grudnia 1981 roku;
„Doczekałam więc nowego stanu wojennego, nowej okupacji, nowej konieczności Ausweissu, nowego znęcania się nad bezbronnymi ludźmi. W deklaracji owej Rady Ocalenia nie wahano się użyć słów: „Mając za sobą wojsko” ogłaszam stan wojenny itd. Jasne! Bagnety rozwiązują wszystko! Siła przed prawem trwa wciąż. Bezwzględnością osłania się „konieczność ocalenia kraju” i podkreśla się „nieśmiertelnymi słowami Hymnu Narodowego”, jak zakończył swe wystąpienie Jaruzelski „Jeszcze Polska nie zginęła”.Jakże boleśnie te słowa brzmią… Stan wojenny. Cóż to za termin? Kto z kim prowadzi wojnę?! Nastąpiła wojskowa okupacja własnego kraju” – Józefa Radzymińska Warszawa 13 grudnia 1981 roku.
Ps. Osobiście pamiętam ten dzień i dni stanu wojennego. Nie wolno nam zmarnować nauki z tej lekcji historii naszego narodu.
Źródło: Księga stulecia niepodległości t.2
