Wcześniejsze noty o kapliczce i krzyżu w lesie pomiędzy Szkwą a Kurpiewskimi, bez trudu odnaleźć można na tej stronie. Do tego miejsca można dojść drogą pożarową nr 17, biegnącą wprost od skrętu do Nasiadek, z drogi pomiędzy Kurpiewskimi a Dąbrówką. Jaka będzie przyszłość tego miejsca? Czas biegnie, a ono niszczeje. Czas robi swoje. Nic nie da się się zrobić do czasu, aż w tym zakresie wypowie się właściciel gruntu, na którym są one usytuowane. Obecnie trwa ustalanie kto nim jest? Lasy Państwowe czy osoba prywatna? Bez tego ani rusz. 
Uczynnimy wszystko, aby zachować je dla tych, którzy przyjdą po nas. Aby nie podzieliło ono losu wielu cennych miejsc na terenie naszej gminy, które niszczeją, upadają, odchodzą w niepamięć. Przyczyn tego stanu rzeczy jest wiele. Najważniejsze jest jednak to, aby tego rodzaju miejsca chronić, by słowa przybierały realny namacalny kształt, by nie były wypowiadane na potrzebę chwili.
To kolejne cenne miejsce naszej lokalnej tożsamości, które upada, niszczeje, idzie w zapomnienie. Przytoczmy tu chociażby cmentarz w Długim Kącie, cmentarze z okresu Wielkiej Wojny, krzyże w Kurpiewskich, Szafarczyskach, Gąskach, czy Szkwie.
To nie kultura niszowa, którą nie warto się zajmować lub wstydzić. Niestety, tak słyszy się u nas tu i ówdzie. To znaki naszej wiary i historii, na ochronę których zawsze winien być klimat i fundusze. A z tym u nas, jak pokazuje życie, bywa bardzo różnie. Czasem dla zwykłej zasady „nie bo nie”. I co wówczas idzie zrobić? Niewiele, ale zawsze jest nadzieja na zmianę klimatu i w tym zakresie.
